< occit antígo monge lat monăchu gr μοναχ ὀ V ‘solitario’
Plural:monxes
smRelixioso dunha orde monástica, tanto se vive illado como en comunidade.
smRELIXAntigo cargo eclesiástico que existía nas parroquias, catedrais ou colexiatas, que tiña a obriga de abrir e pechar as portas do templo, tocar os sinos, asistir aos reitores e celebrar ou facer celebrar a misa matinal.