canonear

< canón
  1. v t Disparar cun canón. Ex: Os piratas canonearon a vila, pero non conseguiron que sucumbise.

Citas

  • Os piratas canonearon a vila, pero non conseguiron que sucumbise.

Formas incorrectas

cañonear

Palabras veciñas

Verbo: canonear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canoneo

canoneas

canonea

canoneamos

canoneades

canonean

Copretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canoneaba

canoneabas

canoneaba

canoneabamos

canoneabades

canoneaban

Pretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canoneei

canoneaches

canoneou

canoneamos

canoneastes

canonearon

Antepretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canoneara

canonearas

canoneara

canonearamos

canonearades

canonearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonearei

canonearás

canoneará

canonearemos

canonearedes

canonearán

Pospretérito

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonearía

canonearías

canonearía

canoneariamos

canoneariades

canonearían

Subxuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonee

canonees

canonee

canoneemos

canoneedes

canoneen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonease

canoneases

canonease

canoneasemos

canoneasedes

canoneasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonear

canoneares

canonear

canonearmos

canoneardes

canonearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

canonea

-

-

canoneade

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

canonear

canoneares

canonear

canonearmos

canoneardes

canonearen

Xerundio

canoneando

Participio

canoneado

canoneada

canoneados

canoneadas