"pirote" (En toda a entrada)

Substancia branca, cristalina e recendente, que se obtén a partir da madeira da canforeira. Emprégase como plastificante da celulosa e os seus éteres úsanse na fabricación de plásticos, lacas e vernices, en explosivos, pirotecnia e como bactericida en produtos farmacéuticos e cosméticos.

Derivado do alcanfor por substitución dun átomo de hidróxeno por un de bromo. Emprégase principalmente como sedante nervioso, antiespasmódico e anafrodisíaco.

Radical monovalente hipotético, de fórmula NH 4 , do que deriva o ión amonio e os sales amónicos.

Composto utilizado en tintura, para conservar carnes e en medicina polas súas propiedades expectorantes e diuréticas.

Designación xenérica dos radicais monovalentes -NR 4 , que resultan de substituír no radical amonio os catro hidróxenos por grupos alquilos e se aplican industrialmente como desinfectantes, funxicidas, desodorantes e deterxentes.

Sólido que se utiliza para desengraxar materias téxtiles, en extintores de incendios, en levaduras químicas e en medicina como expectorante e carminativo.

Substancia que se utiliza para os gravados en vidro, para abrillantar o aluminio e como esterilizante na industria da cervexa e do leite.

Sólido cristalino que se obtén mediante a neutralización do ácido bromhídrico con amoníaco e que se utiliza en fotografía, en litografía, para facer ignífuga a madeira e en medicina como sedante de rápida absorción.

Cristais que se empregan como fertilizante.

Mestura de bicarbonato e de carbonato amónico que se utiliza en tintura, nos fermentos químicos e en medicina como expectorante e carminativo.

Cristais que se empregan como electrólito en pilas secas ou en medicina como expectorante e diurético.

Compostos que se empregan na fabricación de mistos e tamén en soldadura.

...

Elemento fundamentalmente metálico, pertencente ao grupo V da táboa periódica. O seu número atómico é 51, e o seu peso atómico 121,75. A única forma estable é a metálica,denominada tamén antimonio gris. Os compostos de antimonio, ademais da súa utilización terapéutica, úsanse como mordente na industria téxtil e en curtidos.

Electrodo para as medidas de pH de non demasiada precisión, que se emprega para potenciometrías en solventes non acuosos.

Compostos que se empregan como catalizadores de substancias orgánicas.

Líquido utilizado na cloración de compostos orgánicos.

Pos alaranxados que se empregan principalmente na vulcanización e coloración do caucho.

Cristais delicuescentes que se empregan como catalizadores, reactivos cualíticos ou para broncear o ferro.

Composto que forma a valentinita, que se emprega na industria do caucho e do plástico para obter compostos non inflamables.

Composto que forma a estibina, empregado en pirotecnia e como acelerador de vulcanización do neopreno.

Metal alcalinotérreo que pertence ao grupo II da táboa periódica, de número atómico 56 e peso atómico 137,34.

Sólido branco que se emprega como raticida, en vidros e esmaltes cerámicos e noutras aplicacións.

Conxunto de pos brancos que se emprega en pirotecnia, en explosivos e como mordente téxtil.

Conxunto de cristais incoloros que se emprega na fabricación de cloro, entre outras aplicacións.

Precipitado amarelo que se meprega nos mistos de seguridade e como pigmento.

Sólido branco que se emprega na análise química como base forte exenta de carbonato.

Concunto de cristais brancos que se emprega en pirotecnia e na fabricación de vidros e esmaltes cerámicos.

Substancia branca ou amarelada que se emprega como axente deshidratante e como aditivo nos aceites lubrificantes.

Conxunto de pos de cor branca grisácea que se utiliza en pirotecnia e nas balas trazadoras.

Conxunto de pos microcristalinos, brancos que se emprega como pigmento e na elaboración de vidro.

...

Elemento metálico pertencente á familia dos alcalinotérreos, grupo IIA da táboa periódica entre o calcio e o bario, de número atómico 38 e peso atómico 87,62.

Substancia cristalina e delicuescente que se emprega como sedante e antiepiléptico.

Sólido en forma de pos incoloros que se emprega, mesturado con outros aditivos, en pirotecnia, para producir luz vermella.

Substancia que se presenta en forma dunha masa cáustica e porosa, e se emprega para refinar o xofre.

Arte de preparar explosivos e fogos artificiais.

Lugar onde se fabrican explosivos ou fogos artificiais.

1. Relativo ou pertencente á pirotecnia.

2. Mestura de diversos artificios, xeralmente de pólvora, que producen, ao ser prendidos, efectos luminosos, fumíxenos, sonoros ou cromáticos.

Persoa especialista en pirotecnia.