"higro" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 34.

    1. Líquido basto, incoloro, soluble na auga e no alcohol, que se emprega nas industrias de explosivos e colorantes.

    2. Líquido higroscópico, soluble na auga e no benceno, que se emprega como plastificante e disolvente de resinas artificiais.

    3. Líquido incoloro, lixeiramente soluble na auga, soluble en alcohol, que se emprega como plastificante en perfumaría e cosmética.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

      2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

    1. O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

    2. ento de pouca intensidade.

      1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

      2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

    3. Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

    4. Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sólido cristalino e higroscópico, que se emprega no tratamento do paludismo, da astenia e nos estados de desnutrición.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico que pertence ao grupo IIA da táboa periódica, de número atómico 4 e peso atómico 9,0122.

    2. crisoberilo.

    3. Cristais delicuescentes, brancos ou amarelados, que se empregan na preparación de aliaxes de berilio.

    4. Sólido higroscópico que se utiliza na preparación de aliaxes de berilio e na fabricación de vidro.

    5. Material granular que se emprega en materiais cerámicos especiais e como soporte de catalizadores.

    6. Cristais brancos delicuescentes que se empregan como endurecedor na composición de camisas de incandescencia.

    7. Pos ou cristais que serven como ultrarrefractario en crisois, tubos ou culleres de turbina de gas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico de número atómico 83 e peso atómico 208,980, que pertence ao grupo 5B da táboa periódica. Emprégase na medición de campos magnéticos, na construción de termopilas solares ou como aditivo para mellorar a mecanizabilidade dalgunhas aliaxes.

    2. Po branco amorfo de acción antiséptica. É adecuado para combater as amigdalites e outras afeccións farínxeas.

    3. Cristais lustrosos higroscópicos moi empregado tanto en uso directo (en pinturas, medicamentos) coma na preparación de moitos outros compostos.

    4. Trióxido de bismuto que se encontra na natureza en forma do mineral chamado bismita.

    5. Denominación non sistemática do carbonato básico de bismuto que se utiliza como astrinxente, antiácido e absorbente.

    6. Denominación non sistemática do sal de bismuto básico do ácido gálico que se emprega como antidiarreico e como protector e secante en úlceras e feridas.

    7. Nome non sistemático do dihidroxinitrato de bismuto, de acción antiácida e absorbente, que se emprega en farmacia, perfumaría, cosmética ou esmaltes cerámicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento non metálico que pertence ao grupo III A da táboa periódica, de número de oxidación 3 e masa atómica 10,81. O boro emprégase en técnicas nucleares, e como mellorador de combustibles en motores de reacción.

    2. Calquera composto formado por boro e hidróxeno.

    3. Cada unha das dúas formas sólidas de fórmula empírica BN.

    4. Sólido semitransparente, de aspecto vítreo, higroscópico, preparado pola ignición do ácido bórico. Emprégase en metalurxia, en análise química e na fabricación de vidros resistentes ao lume.

    5. Líquido incoloro que se emprega como catalizador en síntese orgánica e como materia prima para a obtención de moitos compostos de boro.

    6. Ácido de Lewis máis forte que se coñece, polo que ten un alto valor como catalizador en química orgánica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao cacodilo.

    2. Cristais higroscópicos empregados na síntese de colorantes, en produtos farmacéuticos e como herbicidas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de condensar ou condensarse.

    2. Paso dunha substancia do estado de vapor a un estado condensado, é dicir, ao estado líquido ou sólido.

    3. Aumento de densidade.

    4. Proceso en que se unen as dúas moléculas que van reaccionar.

    5. Proceso inconsciente que se produce durante o sono que, segundo a psicanálise, consiste nunha refundición de pensamentos ou contidos latentes nun só contido manifesto.

    6. Proceso que ten lugar durante a división celular e que leva ao empaquetado da cromatina interfásica en cromosomas metafásicos.

    7. Corpúsculos sobre os que se inicia a condensación de vapor de auga atmosférica en forma de gotas, cando o grao higrométrico é suficientemente alto pero non chega á saturación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘húmido’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos higróbidos.

    2. Insecto da familia dos higróbidos.

    3. Familia de insectos coleópteros que se caracterizan por presentar ollos compostos moi prominentes.

    VER O DETALLE DO TERMO