"cábado" (En toda a entrada)

acabar.

Que está rematado.

Que está nun estado ou nunha situación extrema.

Que perdeu as facultades que posuía para desempeñar un determinado traballo.

Levar á fin unha cousa comezada.

Non deixar nada dalgunha cousa.

Chegar á última parte de algo.

Someter algo á operación de acabamento.

Chegar a unha situación determinada.

Ter como parte final aquilo que se expresa. OBS: Vai seguido da preposición en e con.

Ter fin. Tm v pron.

Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

Estar esgotada algunha cousa.

1. Intervalo de tempo, segundo a hipótese aparente, comprendido entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo mesmo punto da eclíptica, que corresponde, segundo a hipótese real, á duración dunha revolución da Terra arredor do Sol.

2. Intervalo de tempo que, segundo a hipótese aparente, transcorre entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo perixeo. Equivale a 365,2596 días civís.

3. Calquera dos intervalos cos que se mide a órbita de translación da Terra por oposición a ano civil.

4. Unidade usada en astronomía que equivale á lonxitude que percorre a luz nun ano.

5. Ano solar, en relación coa sucesión das estacións e por oposición a ano civil.

6. Intervalo de tempo en que o Sol percorre os 360° da eclíptica ou ben o intervalo de tempo comprendido entre dúas pasadas consecutivas do Sol polo círculo horario dunha mesma estrela. A súa duración é de 365,256 días.

7. Intervalo de tempo comprendido entre dúas pasadas do Sol polo primeiro punto de Aries.

1. Unidade de medida do tempo, que corresponde aproximadamente ao ano solar ou trópico.

2. ...

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...

Calidade de quen é bo.

Exactitude dun instrumento de medida.

1. Dar comezo a algo.

2. Pasar a facer algunha cousa que se indica.

Ter comezo algunha cousa.

Narración, xeralmente breve, dun feito ou dunha serie de feitos reais, lendarios ou ficticios, coa intención de entreter, divertir ou moralizar.

1. Relato dun suceso falso ou de pura invención que se conta como se fose certo, normalmente co fin de prexudicar a alguén.

2. Explicación falsa ou con demasiados rodeos que se dá cando se quere encubrir algo.

Asunto principal da cuestión que se está a tratar.

Falsa aparencia con que unha persoa tenta que unha cousa ou ela mesma aparente máis do que é.

Obxecto do que non se coñece o nome ou non se lembra.

Facer alguén, de xeito voluntario, que algo pase a ser doutra persoa.

Xurdir algunha cousa doutra que se considera a súa orixe.

Ser causa de que algo ou alguén adquira unha determinada cousa, calidade ou estado.

Facer que algo teña certa forma ou características.

Deixar ver algo, como mostras, sinais ou probas.

Publicar ou dar a coñecer algo.

Mostrar ou executar un espectáculo.

Facer que alguén dispoña da situación que se expresa.

Atribuír un significado ou un valor a algo.

Propinar un golpe a alguén.

...

Poñer o mango a unha ferramenta.

Poñer en restras as mazarocas de millo, as cebolas ou os allos.

Poñer o cebo ou o anzol na sedela para pescar.