"Undaria" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 79.

  • Ábsida secundaria que rodea unha ábsida principal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Haber ou ter en abundancia.

    2. Amosar o acordo con algunha idea ou opinión empregando os argumentos precisos. OBS: Úsase coa preposición en.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Síndrome atenuada da enfermidade de Addison, que se encontra en patoloxías xerais cando o proceso morboso lesiona secundariamente as cápsulas suprarrenais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que funciona como adxectivo.

    2. Que ten unha importancia secundaria.

      1. Categoría gramatical que ten como función complementar un substantivo, concordando con el en xénero e número.

      2. Adxectivo que expresa algunha calidade da persoa ou cousa designada.

      3. Adxectivo que non cualifica o substantivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

      1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

      2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

      1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

      2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

    2. Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

    3. Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

      1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

      2. Individuo do grupo humano alpino.

      3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

    2. Relativo ou pertencente ao piso alpino.

    3. Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

    4. Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

    5. Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

    6. Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Composto orgánico que deriva formalmente do amoníaco ou dunha amina primaria ou secundaria por substitución de hidróxenos por radicais acilo.

    2. Substancia orgánica caracterizada pola presenza do grupo -C(NH 2 )= NOH.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Composto orgánico que deriva formalmente do amoníaco NH 3 mediante a substitución dun ou máis átomos de hidróxeno por grupos hidrocarbonados R. Son primarias, secundarias ou terciarias, segundo haxa un, dous ou tres hidróxenos substituídos.

    2. catecolamina.

    3. Conxunto de psicofármacos que provocan reaccións estimulantes e antinarcóticas sobre o córtex cerebral, especialmente a efedrina e a anfetamina.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Instrumento fabricado a propósito para atacar ou defenderse.

    2. Impropiamente, arma nuclear.

    3. Arma de fogo na que a forza do gas producido pola carga de lanzamento provoca a expulsión do proxectil da recámara e a sucesiva recarga sen intervención do tirador.

    4. Medio de emisión de bacterias provocadoras de enfermidades utilizado con finalidade bélica.

    5. Axente agresivo constituído por organismos vivos ou polas súas toxinas, capaz de producir infeccións que incapacitan ou matan gran número de seres vivos.

    6. Arma de man que fere coa punta ou co fío.

    7. Arma bélica con respecto á que non se discutiu ou prohibiu a súa utilización por acordo marco ou organización internacional.

    8. Arma que expele un proxectil por medio da expansión de gases formados pola combustión da carga de pólvora.

    9. Arma de fogo na que a introdución do cartucho na recámara non se fai manualmente senón que se realiza coa única manobra do obturador ata o esgotamento dos cartuchos contidos nun depósito incorporado á arma.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Realizar un acto inmediatamente ou pouco despois de facelo por vez primeira.

    VER O DETALLE DO TERMO