"Sting" (En toda a entrada)

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Acción de xuntar.

Modalidade de accesión continua en bens mobles que ten lugar cando unha cousa moble se engade a outra de diferente propietario de maneira inseparable, pero permitindo distinguir cada unha delas.

Figura de construción gramatical que consiste na elipse nunha oración dun termo, enunciado noutra contigua.

er ou percibir algo ao lonxe sen distinguilo con claridade.

Observar certos indicios que poidan indicar que algo vai suceder.

Relativo ou pertencente ao viño de amandi.

iño propio da Ribeira Sacra luguesa, integrada polas parroquias de Doade, Amandi, Lobios, Pinol e Santiorxo, no concello de Sober, que se caracteriza por ter unha graduación alcohólica que oscila entre os 10 e os 13 graos, e unha acidez de 5 a 6 de media; que se distingue polo seu padal e bo gusto, así como pola frescura e suavidade, aínda que o tinto é un pouco máis áspero ca o branco.

Que é da cor do ouro ou semellante.

Aplícase a unha persoa á que lle falta a cor.

Unha das cores que se distinguen no espectro solar, entre o laranxa e mais o verde. As lonxitudes de onda da luz amarela están comprendidas entre 5.700 e 5.970 Å.

1. Materia colorante amarela.

2. Colorante básico amarelo derivado da acridina que se empregou en medicina como bactericida.

3. Pigmento de cor entre verdosa e laranxa, obtido por tratamento dunha solución de sulfato ou cloruro de cadmio con sulfuro alcalino ou sulfuro de hidróxeno.

4. Pigmento obtido por combinación do cloruro de chumbo con óxido do mesmo metal.

5. Pigmento formado por hexanitrocobaltato (III) de potasio, moi resistente á luz e que se escurece mesturado coas lacas. Emprégase na técnica de acuarela.

6. Pigmento formado por antimoniato de chumbo que contén óxidos de cinc e bismuto, e que foi moi empregado en pintura artística.

7. ...

ariedade fanerocristalina do cuarzo, de cor violeta ou azulada.

ariedade de fluorita, da cor da ametista, pero que se distingue da verdadeira porque é menos dura.

ariedade transparente e violeta de corindón, abundante no Brasil e en Sri Lanka.

Estado ou característica propia do analfabeto.

Fenómeno social que existe como consecuencia dunha insuficiente escolarizacion.

Proporción de analfabetos sobre a poboación total de maiores de 15 anos e que distingue a poboación feminina da masculina.

heterogamia.

Reprodución sexual en que os gametos, aínda que morfoloxicamente non son distinguibles, se comportan de xeito diferente durante a unión.