"Stabili" (En toda a entrada)

Órgano presente nas clases dos insectos, quirópteros e aves, que posibilita o voo.

Toda superficie horizontal e plana que serve para estabilizar o voo.

1. Cada un dos corpos laterais que se estende aos lados do principal nun edificio de planta composta.

2. Parte dunha edificación diferente da zona principal nun edificio, construción ou calquera outro espazo con división arquitectónica.

3. Partes laterais dun escenario de teatro.

Xogador ou grupo de xogadores que se posicionan nos extremos do terreo de xogo.

Expansión laminar, foliácea ou membranosa que se estende pola superficie de diversas estruturas como flores, froitos, talos e pecíolos.

1. Cada un dos grupos de barcos dunha escuadra que se sitúa aos costados.

2. ...

Relativo ou pertencente aos acetais.

Materiais termoplásticos producidos a partir de aldehidos por polimeración de adición. As resinas acetálicas comerciais son os plásticos que máis se asemellan aos metais polas súas propiedades mecánicas e a súa estabilidade.

1. Cada un dos apéndices que posúen os peixes, que ás veces teñen unha función locomotora, pero sempre estabilizadora, compensadora e de temón.

2. Apéndice doutros animais acuáticos semellante á aleta dos peixes.

Calzado de goma en forma de pa que usan as persoas para impulsarse ao nadar ou ao bucear.

Peza ou parte dun obxecto que sobresae a xeito de á.

1. Saínte de certas bombas de aviación que as estabiliza na súa traxectoria.

2. Peza das armas Mauser que serve para pousala en situación de seguridade, de desmontaxe ou de tiro.

Cada unha das paredes que nas pontes e sumidoiros serven para conter as terras e guiar as augas.

1. ...

Substancia mucilaxinosa, constituída por ácido alxínico ou alxinatos impuros, extraída de algas mariñas pardas. A alxina é un coloide hidrofílico moi empregado coma espesante, emulsionante, estabilizante, humectante e axente de suspensión. Aplícase na fabricación de fibras, aprestos e pezas téxtiles, no tratamento de augas de caldeiras e de fangos de perforación, na emulsión de aceites minerais e coma aglomerante e adhesivo.

Fibra ou fío formado por un alxinato metálico insoluble. Os fíos de alxina empréganse sobre todo como soporte para tecer fíos de la moi finos, que doutro xeito non se poderían obter.

Aplícase á bóveda, xeralmente de formigón armado, cunha estabilidade asegurada pola súa propia rixidez.

Aplícase á estrutura dun vehículo que constitúe un todo ríxido e que repousa directamente sobre a suspensión e as rodas sen necesidade de bastidor.

Produto termoplástico que se caracteriza por ter gran variedade de formas e cores, transparencia, rixidez e estabilidade dimensional.

Arte cinematográfica.

Material plástico que, mesturado cun líquido, se volve adhesivo e capaz de unir fragmentos ou masas sólidas.

1. Material en po, constituído fundamentalmente por compostos de calcio que, amasado con auga, da a pasta de cemento, que permite a adhesión adecuada de pedras e ladrillos.

2. Formigón que se reforza con varas de ferro para que sexa máis resistente.

Substancia sólida que se estabiliza entre as partículas dun solo.

Materia mineral, precipitada quimicamente nos espazos intergranulares dunha rocha sedimentaria detrítica.

Substancia que se emprega para a cementación dun metal.

Substancia dura que recobre a dentina da raíz dos dentes.

Pedra sen labrar ou partículas de mármore, segundo o tratado arquitectónico de Vitrubio.

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.