"Castel" (En toda a entrada)

adiantar.

Que se anticipa, que vai por diante nun movemento ou no transcurso do tempo.

Que está a rematar unha actividade iniciada hai tempo.

1. Funcionario real que na Baixa Idade Media exercía a máxima autoridade nun distrito fronteirizo ou adiantamento do Reino de Castela.

Relativo ou pertencente ao rei Afonso e ao seu reinado.

Partidario de Afonso XII e do afonsismo.

Relativo ou pertencente ao período trobadoresco que floreceu durante o reinado de Afonso X o Sabio e Afonso III de Portugal.

Moeda que circulou en Portugal e nos territorios das Coroas de Castela e Aragón durante a Idade Media.

Táboas astronómicas establecidas a partir de 1252 por Yehudà ben Mošé e Iṣḥaq ben Sid e que foron confeccionadas en 1272, por encargo e baixo a supervisión de Afonso X o Sabio. Calculáronse a partir do meridiano e  paralelo de Toledo e están baseadas na teoría de Ptolomeo.

Oración latina da misa que comeza coas palabras Agnus Dei.

1. Moeda que leva o Agnus Dei.

2. Moeda de billón castelá que fixo labrar Xoán I de Castela.

Obxecto bendicido polo papa que leva en efixie un año como emblema de Cristo.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

Documento en que consta un permiso ou unha obriga.

Documento que normalmente acompaña a mercadoría librada, e que indica a natureza e a cantidade, a data da libración e o nome do comprador e do vendedor, e que, se se está conforme, acredita a recepción da mercadoría.

Documento con que se legalizaba o transporte de mercadorías por todas as zonas fronteirizas do Reino de Castela.

Escritura gótica cursiva castelá dos ss XIII e XIV tal como se cría propia dos albarás.

1. Persoa que nun centro penitenciario ou prisión preventiva ten ao seu cargo a custodia e seguridade dos presos e a organización do réxime do centro.

2. Funcionario que nas alfándegas ten a misión de gardar e conservar as mercadorías dos almacéns para a percepción do imposto do timbre do estado.

1. Gobernador árabe dunha provincia ou cidade.

2. Castelán ou gobernador dun castelo.

Persoa que, nos ss XIV e XV, nalgúns territorios de réxime señorial ou real, velaba polo cumprimento das ordenanzas de pesca.

erso polirrítmico formado por dous hemistiquios que, segundo as leis da métrica catalá, francesa e inglesa, é de 12 sílabas; segundo as métricas castelá e italiana resulta de 14. Tm adx.

Liña de limitación da soberanía castelá das terras americanas, establecida polo papa Alexandre VI pola bula Inter coetera.

Nome que antigamente daban os mouros ás linguas románicas.

Nome que se aplica en árabe para designar as linguas estranxeiras, sobre todo para denominar os escritos en castelán con caracteres arábigos, propios dos mouriscos.