"Carla" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 10.

  • Colorante que, mesturado coa alumina, proporciona un matiz escarlata.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Planta herbácea vivaz da familia das iridáceas, bulbosas, que presentan follas estreitas, flores grandes, de cor violácea e con tres estigmas longos e escarlatas, e  froitos capsulares. Os seus estigmas desecados constitúen a especie de azafrán, empregada como condimento e como colorante.

    2. Cor amarela alaranxada propia do azafrán.

    3. Condimento que se emprega para dar cor amarela, sabor e perfume a pratos que o requiren.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que é de cor escarlata.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. ariedade de carbono puro que cristaliza no sistema cúbico, as máis das veces como octaedros, dodecaedros ou cubos. É moi apreciado en xoiaría como pedra preciosa.

      1. Calquera cousa que comparte co diamante algunha característica.

      2. Edición elegante de forma e letra moi pequena.

    2. Lámpada mineira de petróleo provista dun reflector.

      1. Paxaro, da familia dos estríldidos, de plumaxe de cores vivas que cría en catividade.

      2. Ave, da familia dos estríldidos, que ten a cabeza escarlata, a gorxa e o papo negros, o peito púrpura escura e o ventre amarelo. A caluga, o lombo, as ás e a cola son verdes, e o peteiro é branco coa punta vermella.

      3. Ave, da familia dos estríldidos, que ten a cabeza e o pescozo azuis, as ás e o dorso acastañadas, o peteiro e as meixelas laranxas e a cola negra con franxas brancas. Ten a capacidade, rara entre as aves, de succionar a auga.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase á cor vermella viva e intensa e ás cousas que a presentan. Tm s f.

    2. Materia colorante de cor vermella viva cun punto de amarelo. Extráese da cochinilla da especie Coccus ilicis.

    3. Tea de seda brocada, tinxida cun colorante extraído da cochinilla.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Enfermidade infecciosa e moi contaxiosa causada polo estreptococo beta-hemolítico e a súa toxina.

    2. Tea de la de cor escarlata ou semellante.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elevación anormal da temperatura do corpo a causa dun trastorno na súa regulación. Os mecanismos polos que se produce a febre relaciónanse coas agresións contra o organismo e cos propios axentes causantes da agresión.

    2. Enfermidade vírica do gando, fundamentalmente do bovino e do ovino, que se pode transmitir ao home, por contacto directo ou por inxestión do leite destes animais.

    3. Febre que comporta dores difusas, como cefalalxias ou mialxias, ou ben localizadas.

    4. Enfermidade vírica aguda e febril que se transmite pola picadura dos mosquitos da especie Aedes aegypi. É orixinaria de África Occidental e endémica en moitos lugares de América tropical e África.

    5. Enfermidade infecciosa febril, que se transmite polos piollos, que foi endémica-epidémica nas frontes de combate de ambas as guerras mundiais. OBS: Tamén se denomina enfermidade de Werner-His.

    6. Brucelose causada pola bacteria Brucella melitensis, endémica en todo o litoral mediterráneo, que se transmite habitualmente das ovellas ou das cabras ao home por medio do leite, do queixo, da carne ou doutros produtos obtidos destes animais.

    7. Febre perniciosa con accidentes intestinais disentéricos.

    8. Febre que se presenta anualmente ao aproximarse a primavera ou o verán debido ao pole en individuos hipersensibilizados.

    9. Hipertermia que se observa nalgúns nenos alimentados con leite condensado ou con leite en po debido á insuficiencia de cantidade de auga que se emprega para diluír os diferentes tipos de leite.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico que pertence ao grupo IIB da táboa periódica, de número atómico 80 e peso atómico 200,59. É líquido a temperatura ambiente e dunha cor branca prateada. É un elemento pouco abundante, aínda que está moi diseminado, e tanto o mercurio metálico como os seus sales son tóxicos. O mercurio emprégase na fabricación de termómetros, barómetros, manómetros, lámpadas eléctricas de descargas, rectificadores eléctricos gasosos de potencia e explosivos.

    2. calomelanos.

    3. Sólido cristalino que se presenta en forma de cristais incoloros, que forma numerosos sales dobres e complexos denominados cloromercuriatos.

    4. Sólido brillante de cor escarlata que se atopa na natureza formando o cinabrio, que se emprega na obtención do mercurio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fungo alucinóxeno, da orde dos amanitais, que presenta o sombreiro de cor vermella escarlata, provisto de escamas de cor branca e o pé abrancazado, cun anel membranoso e colgante e coa volva reducida.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é dunha cor vermella moi viva. Tm s m, referido a cor.

    2. Sulfuro mercúrico vermello, moi tóxico, que se presenta en forma de pos escarlata.

    VER O DETALLE DO TERMO