"AGN" (En toda a entrada)

Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

Que non implica restrición, limitación ou condición.

Que exclúe toda relación con outra cousa.

Que non tolera oposición.

Aplícase á forma, uso ou significación autosuficiente ou non relacionada con ningunha outra.

Aplícase á estimación dunha magnitude medida a partir do valor cero da mesma.

Designa, por oposición a fenómeno ou aparencia, o ser con independencia do coñecemento que se poida ter dela.

Función que asigna a cada número o seu valor con signo positivo.

Medida da enerxía radiante absorbida pola materia.

Técnica de diagnose baseada na irradiación corporal de fotóns que, ao atravesar o organismo, son absorbidos especialmente polos tecidos mineralizados.

Acción de absorber.

Penetración dunha substancia no seo doutra con formación dunha solución, dun complexo de inclusión ou dunha verdadeira combinación química.

1. Función propia dos organismos vivos que consiste na penetración ao medio interno de substancias procedentes do medio externo. 2 Incorporación, a través dos pelos absorbentes, de auga con elementos nutritivos minerais disoltos.

Fusión de empresas na que a dominante fai desaparecer a personalidade xurídica independente das outras.

Perda de enerxía das ondas sonoras cando atravesan un medio ou se dispersan ao incidir sobre a superficie de separación de dous medios.

Perda de intensidade dun feixe de radiacións ou partículas, producida ao atravesar un medio absorbente.

Intercambio de calor e de traballo entre dous sistemas.

Perda de enerxía experimentada polas ondas hertzianas a causa do choque cos ións da atmosfera.

Substancia absorbente das radiacións ultravioletas que, ao ser engadida a un produto, o protexe desas radiacións e evita a súa degradación fotoquímica.

...

Efecto producido pola actividade dunha cousa sobre outra.

Actividade que se produce ao realizar algo.

Acto de outorgar o obxecto do documento segundo o desexo do peticionario.

Feito de armas, especialmente, combate entre forzas pouco numerosas.

1. Facultade para esixir aos órganos xudiciais do estado que diten resolución sobre un conflito ou sobre unha petición mediante proceso.

2. Acción civil ou penal incoada polo xuíz ou tribunal por ministerio da lei, a iniciativa do ministerio fiscal ou a iniciativa propia.

  Cada unha das partes en que debe estar representado obrigatoriamente o capital das sociedades anónimas e das comanditarias por acción.

1. Manifestación dunha capacidade activa, contraposta á paixón, ou dunha función ou capacidade física do home, por oposición á idea ou pensamento.

2. ...

Arco do horizonte contado desde o punto cardinal N ou S ata a vertical do astro.

Ángulo que, no rexistro de sinais eléctricos sobre cinta magnética, forma o entreferro da cabeza de rexistro ou de reprodución coa perpendicular á dirección de avance da cinta magnética.

Ángulo formado entre a dirección desde un punto a unha  antena e a dirección do meridiano.

Ángulo comprendido nun plano horizontal, formado por un plano visual que pasa por un punto e unha dirección fixa.