"uni" (En toda a entrada)

Cada un dos materiais bituminosos, de cor escura, líquidos ou semilíquidos a temperatura ambiente e de composición variable, que se obteñen por destilación destrutiva do carbón.

Aglutinante constituído cunha mestura de betume e alcatrán, para reunir as propiedades adhesivas e de anticarburante do alcatrán.

Líquido viscoso negro, máis denso que a auga, de cheiro naftalénico, que se obtén por destilación destrutiva do carbón.

Líquido moi viscoso, de cor negra e cheiro característico. Emprégase en medicina, na flotación de minerais e na preparación de pinturas e vernices.

Entidade de poboación de pequeno tamaño, de ámbito inferior ao parroquial.

Concepto que xorde co espallamento das novas tecnoloxías da comunicación, que permiten coñecer en directo todo tipo de acontecementos que suceden en lugares do mundo afastados da persoa que ten acceso a esa información.

Substancia orgánica que presenta un grupo funcional carbonilo unido a un hidróxeno. En bioquímica, algúns aldehidos (gliceraldehido, acetalcehido ou piruvaldehido) son intermediarios importantes no metabolismo. Industrialmente, o formaldehido e o acetildehido teñen unha aplicación moi extensa.

acetaldehido.

formaldehido.

acetaldehido.

Peza articulada, xeralmente metálica, que vai pendurada na porta principal dunha casa, empregada para petar nela.

Obxecto composto por dúas pezas de metal que van unidas por un eixe sobre o que xiran, empregado para suxeitar as portas e ventás ao marco de tal xeito que poidan abrir e pechar.

Barra de ferro empregada para asegurar as portas e contras das ventás.

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.

Barrio situado nas aforas dunha vila ou cidade.

Conxunto de localidades que se atopan baixo unha mesma xurisdición administrativa.

Termo ou circunscrición dunha cidade sobre a que tiñan xurisdición as autoridades municipais na Galicia medieval.

1. Oficial encargado de facer cumprir a lei da administración de xustiza, no nome do rei ou da constitución.

2. Oficial inferior da xustiza que executa as ordes do tribunal ao que serve.

3. Funcionario municipal inferior executor dos mandatos do concello ou do alcalde.

1. Gobernador dunha poboación sarracena na Idade Media.

2. Xuíz ou xustiza dunha cidade na Hispania cristiá do s XII.

aliar.

Que está unido por alianza.

Persoa ou entidade unida a outras por un compromiso de axuda mutua.

Conxunto de estados que loitaron contra Alemaña, Austria-Hungría, Bulgaria e Turquía na Primeira Guerra Mundial e tamén os adversarios das potencias do Eixe na Segunda Guerra Mundial. Adoita empregarse para referirse aos estados que colaboran con EE UU.

Acción e efecto de aliar ou aliarse dous ou máis pobos, organizacións, persoas ou cousas.

Conexión ou parentesco contraído por matrimonio.

Anel de casamento.

Grupo de asociacións vexetais relacionadas por un número significativo de especies comúns.

Forma de cooperación estreita entre estados, materializada nun acordo ou tratado político ou militar.

1. Pacto ou unión entre nacións ou entidades cun determinado fin, regulado polo dereito internacional.

2. Acordo entre diversos partidos políticos a nivel electoral ou parlamentario para formar un goberno de coalición.

Pacto de unión entre Deus e o pobo de Israel na tradición bíblica.

Agrupación de solos segundo a natureza química da parte mineral do filtro do solo.

...