"sec" (En toda a entrada)

Composto orgánico que deriva formalmente do amoníaco NH 3 mediante a substitución dun ou máis átomos de hidróxeno por grupos hidrocarbonados R. Son primarias, secundarias ou terciarias, segundo haxa un, dous ou tres hidróxenos substituídos.

catecolamina.

Conxunto de psicofármacos que provocan reaccións estimulantes e antinarcóticas sobre o córtex cerebral, especialmente a efedrina e a anfetamina.

Radical monovalente hipotético, de fórmula NH 4 , do que deriva o ión amonio e os sales amónicos.

Composto utilizado en tintura, para conservar carnes e en medicina polas súas propiedades expectorantes e diuréticas.

Designación xenérica dos radicais monovalentes -NR 4 , que resultan de substituír no radical amonio os catro hidróxenos por grupos alquilos e se aplican industrialmente como desinfectantes, funxicidas, desodorantes e deterxentes.

Sólido que se utiliza para desengraxar materias téxtiles, en extintores de incendios, en levaduras químicas e en medicina como expectorante e carminativo.

Substancia que se utiliza para os gravados en vidro, para abrillantar o aluminio e como esterilizante na industria da cervexa e do leite.

Sólido cristalino que se obtén mediante a neutralización do ácido bromhídrico con amoníaco e que se utiliza en fotografía, en litografía, para facer ignífuga a madeira e en medicina como sedante de rápida absorción.

Cristais que se empregan como fertilizante.

Mestura de bicarbonato e de carbonato amónico que se utiliza en tintura, nos fermentos químicos e en medicina como expectorante e carminativo.

Cristais que se empregan como electrólito en pilas secas ou en medicina como expectorante e diurético.

Compostos que se empregan na fabricación de mistos e tamén en soldadura.

...

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Calidade de amplo.

Arco de horizonte comprendido entre o punto cardinal L ou O e a vertical do astro considerado.

alor máximo que alcanza unha magnitude vibratoria ou oscilante nun semiperíodo.

Diferenza entre o valor máis alto e o máis baixo que adopta unha variable, dentro dun alcance dado.

Diferenza entre os valores extremos dun elemento do clima, como a temperatura e a presión.

Diferenza de altura entre unha preamar e a baixamar posterior.

Diferenza alxébrica entre os valores extremos dunha magnitude vibratoria ou oscilante nun período.

Diferenza entre a media das alturas de dúas preamares consecutivas e a baixamar que ten lugar entre as dúas.

Relación entre o valor máximo ou amplitude e o valor eficaz, nunha corrente alterna.

1. Parte do costado dun navío, cara á proa, por onde comeza a ser máis estreito.

2. Anchura do barco situada aproximadamente na oitava parte da súa eslora a partir da proa, medida sobre unha perpendicular.

3. er algo cunha marcación duns 45° (amura de estribor) ou duns 315° (amura de babor).

Cabo suxeito a cada un dos puños baixos das velas de cruz e que serven para amarralas ou modificar a súa posición.

Puño formado pola intersección do bordo superior e o bordo inferior da vela.

Relativo ou pertencente ás anacardiáceas.

Planta da familia das anacardiáceas.

Familia de árbores ou arbustos da orde das rutais, de distribución tropical e subtropical, cuxos tecidos son resiníferos e o seu exsudado é, ás veces, irritante ou velenoso. Proporcionan taninos, madeira e, sobre todo, froitas (manga) e froitos secos (anacardio, pistacho e outros).

1. Árbore, da familia das anacardiáceas, de follas alternas, simples e coriáceas, e de flores irregulares, propia de América Central e cultivada nos países cálidos polo seu froito (anacardio), e pola súa madeira.

2. Pedúnculo carnoso e piriforme do froito do anacardio, zumarento, agridoce, recendente e comestible.

1. Exsudado da casca do anacardo, que ten diversas aplicacións, como tintas, insecticidas, produtos farmacéuticos, vernices ou encadernacións.

2. Líquido que se obtén da pel do froito do anacardo cuxos principais compoñentes son o ácido anacárdico (90%), un difenol e un produto vesicante.

Relativo ou pertencente á anafilaxe.

Aplícase ao organismo que se caracteriza por unha extrema ou anormal sensibilización a unha proteína que lle resulta estraña.

Aparición violenta dunha síndrome moi grave como consecuencia dunha reacción antíxeno-anticorpo, despois da inxección dun antíxeno nun organismo que estaba sensibilizado a el.