"hip" (En toda a entrada)

Calidade do que se posúe entre varios.

Reunión dos que viven en común.

1. Grupo social caracterizado por un vínculo territorial e de convivencia ou por unha afinidade de intereses e de conviccións ideolóxicas, sociais, políticas ou relixiosas.

2. Membros dunha igrexa particular que pertencen a unha orde determinada e viven nun convento.

3. Unión, baixo un réxime administrativo común, dunha cidade ou vila coas poboacións situadas no seu termo.

4. Entidade dotada de autonomía política na que se constitúen as nacionalidades e rexións de España para o exercicio do dereito de autogoberno que lles recoñece a Constitución de 1978.

5. Grupo de investigadores e científicos de calquera disciplina ou especialidade ou dun determinado ámbito xeográfico.

6. Propiedade ou dominio dunha cousa ou dereito, compartida entre diversas persoas.

7. Forma de organización do patrimonio da sociedade conxugal, que se caracteriza por agrupar nunha masa común todos ou unha parte dos bens e propiedades dos cónxuxes de modo que as rendas se destinen a soportar os gastos do matrimonio.

8. ...

1. Calidade ou circunstancia necesaria para que se dea un feito determinado.

2. Determinación que se inclúe nun negocio xurídico pola que se subordinan os efectos dun negocio, na súa totalidade ou nalgunha das súas cláusulas, ao cumprimento dun acontecemento incerto.

3. Circunstancia necesaria para a produción dun fenómeno pero que, a diferenza da causa, non intervén nesta positivamente.

4. Antecedente dun xuízo hipotético.

Calidade propia dun ser ou dunha cousa por natureza.

Posición que ocupa unha persoa na xerarquía social.

Estado ou circunstancia en que se atopa unha persoa ou unha cousa.

1. Estipulación que pactan as partes nun contrato.

2. ...

constipar.

Afección catarral das vías respiratorias altas, que se caracteriza por un aumento do volume e da irrigación sanguínea na zona inflamada (nariz, boca ou peito). Produce hipertermia moderada, espirros e malestar xeral.

Que se pode construír.

Aplícase ao obxecto matemático que se pode construír respectando determinadas hipóteses.

Aplícase ás figuras xeométricas que se poden construír con regra e compás.

conter.

Que se contén ou que tende a conterse.

Aquilo que está dentro doutra cousa.

Materia ou argumento dun discurso, dunha obra ou doutra composición.

Conxunto formalizable de elementos que compoñen unha determinada unidade lingüística.

Termo empregado pola crítica literaria tradicional para referirse ao significado, argumento ou tema da obra literaria.

Acumulación de datos cualitativos que axudan a desenvolver o currículo.

Cantidade de información que comunica unha hipótese ou teoría.

1. Oposición que se establece entre unha cousa e outra coa que se compara.

2. Diferenza fonolóxica que se establece entre unidades contiguas da cadea falada.

3. Cambio forte e súpeto da dirección do vento cara ao rumbo contrario do que sopraba nun principio.

4. Oposición entre trazos grosos e finos dunha letra escrita cunha pluma ampla e frouxa.

5. Oposición de dous ou máis elementos dunha representación gráfica co fin de resaltar un deles.

6. Proba que consiste na realización de experiencias que permitan determinar o valor dunha variable aleatoria definida en función da hipótese formulada en termos estatísticos. OBS: Tamén se denomina test de hipótese.

1. Acción e efecto de contrastar obxectos valiosos ou a exactitude de pesos e medidas.

2. Marca oficial que se estampa nunha peza de ourivaría para sinalar a súa calidade e pureza.

3. ...

Xuízo que se forma dunha cousa ou acontecemento a partir dos indicios ou sinais que se teñen.

Hipótese emitida a priori sobre a exactitude ou inexactitude dun enunciado do que se ignora a demostración.

1. Que une.

2. Tecido de sostemento amorfo que ocupa os intersticios situados entre a pel e a musculatura, entre os fascículos musculares ou entre a capa mucosa e a capa muscular dos órganos baleiros. Realiza funcións mecánicas e metabólicas.

Que une dúas unidades lingüísticas.

Aplícase ao siloxismo, xeralmente hipotético, que ten como premisa maior a que contén a conclusión.

1. Músculo que constitúe o órgano motor do aparato circulatorio dos vertebrados e de moitos invertebrados, que nos seres humanos aparece situado na parte esquerda da cavidade do peito.

2. Aparato que serve para establecer unha circulación extracorpórea, empregado en intervencións cirúrxicas nas que se precisa poder acceder ao corazón mentres este permanece sen funcionar.

Figura que presenta a forma dese órgano.

1. Órgano considerado como sede dos sentimentos.

2. Órgano considerado como sede da coraxe.

Parte central ou esencial dunha cousa.

1. Un dos catro paus das cartas francesas, que leva gravados corazóns.

2. ...