"deus" (En toda a entrada)

1. s f Sistema ou conxunto de coñecementos, que intentan ser obxectivos, sobre a natureza e os seus fenómenos. Son elaborados a partir da observación, a experimentación e a utilización de teorías. Aspira a formular as leis que rexen os fenómenos. Caracterízase pola capacidade de facer previsións (exactas) sobre unha parte da realidade.

2. Ciencias que empregan os resultados científicos ao servizo das aplicacións técnicas.

3. matemática.

4. Expresión empregada para as ciencias sociais, a filosofía, a historia e tamén o dereito e a psicoloxía individual.

5. Ciencias que teñen por obxecto o estudo da natureza nas súas distintas facetas e que engloba a física, a química, a bioloxía e a xeoloxía.

6. Parte do saber científico que ten por obxecto o coñecemento da realidade. Engloba a lóxica e a matemática.

7. Disciplinas que teñen como obxecto de estudo as estruturas e procesos sociais, económicos e políticos.

Cada departamento de coñecementos sistematizados considerado como campo de investigación ou obxecto de estudo.

Conxunto de coñecementos dunha persoa.

...

Excisión total do prepucio que se practica de forma terapéutica contra a fimose e como manifestación relixiosa entre xudeus e musulmáns.

Extirpación do clítoris e, ocasionalmente, do labio superior da vulva das mulleres, que se realiza nalgunhas culturas como rito de iniciación á vida adulta.

Festa que celebra a circuncisión de Xesús, practicada oito días despois da Natividade, xunto coa imposición do seu nome.

Efecto que causa a luz ao iluminar un espazo, que permite distinguir o que hai nel.

Calidade daquilo que é doado de entender ou de discernir sen confusión nin dúbida.

Sensación subxectiva do nivel de iluminación dun obxecto.

1. Conxunto de froitos que dá a terra e se recollen nunha época concreta do ano.

2. Produto que se obtén a través da transformación dos froitos.

Acción e efecto de recoller produtos agrarios.

1. Da maneira que.

2. Da mesma maneira que.

Pregunta polo modo ou maneira de realizar algunha cousa.

1. Indica distintos estados de ánimo, como sorpresa ou admiración.

2. Expresa cantidade ou intensidade.

En calidade de, facendo de ou sendo aquilo que se expresa.

Une dous elementos entre os que se establece unha comparación de igualdade.

Introduce unha causa.

...

Acción de comungar.

1. Recepción do sacramento da eucaristía.

2. Expresión formulada no Símbolo dos Apóstolos que subliña o sentido universal da participación na vida de Deus de todos os membros da Igrexa.

3. Práctica piadosa consistente nun acto interior de fe e de pregaria eucarística que se fai en lugar da comuñón, cando non se pode recibir o sacramento.

4. Precepto imposto a todos os fieis cristiáns no IV Concilio de Letrán (1215), polo que se lles obriga a recibir o sacramento da eucaristía cando menos unha vez ao ano e en caso de padeceren unha doenza grave.

5. Recepción da eucaristía por primeira vez na vida.

1. Participación nas cousas non materiais que son comúns.

2. Comunidade que tende á máxima participación dos seus membros.

...

Estado de harmonía que resulta do acordo dos sentimentos e das ideas entre dúas ou máis persoas.

Acordo legal ou conveniencia entre dúas ou máis partes.

Contrato polo que se perdoaban as pensións adeudadas nos censos.

Instrumento xurídico autorizado que contén o tratado e o convido entre as partes en litixio.

Seguridade da persoa que conta co carácter, a capacidade, a boa fe e a discreción de alguén ou confía en si mesmo ou nalgunha cousa.

1. Relación que existe entre persoas que teñen moita amizade, parentesco ou que tratan desde hai tempo.

2. Familiaridade excesiva entre persoas.

Estipulación testamentaria mediante a que o testador lle confía a unha terceira persoa a realización de determinados actos que fan posible o cumprimento da súa vontade.

Intervalo

Mirar detendo a vista fixamente en algo ou en alguén.

Tomar en consideración algo, como un asunto ou unha posibilidade.

Meditar sobre Deus.

Arrepentimento de ter pecado que procede da consciencia de que a ofensa a Deus é deplorable en si mesma e non en virtude do castigo que poida merecer.

Oración ou fórmula que expresa o arrepentimento de contrición.