"presenta" (En toda a entrada)

Que presenta agamia.

Que non está vinculado matrimonialmente a outra persoa.

Que carece de mandíbulas.

Aplícase ás especies de homínidos que carecen de mandíbulas prominentes.

1. Relativo ou pertencente aos agnatos.

2. ertebrado da superclase dos agnatos.

3. Superclase de vertebrados acuáticos que non presentan mandíbulas. Forman parte desta superclase os ostracodermos fósiles e os ciclóstomos.

Planta herbácea perenne, da familia das brasicáceas, que presenta follas imperipinnadas, flores de cor branca dispostas en acios e froito en silicua. Emprégase para combater as lombrigas e o escorbuto.

Nome común co que se denominan as plantas dos xéneros Cardamine e Lepidium.

1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

Ovopositor transformado nunha puga con capacidade para inocular veleno que presentan as femias de certos himenópteros.

acúleo.

Punta de ferro que se coloca nun dos cabos dunha aguillada para aplicar aos animais.

Rocha ou con agudo que sobresae no mar.

Aquilo que aguilloa a alguén.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Legón ou sacho de pequeno tamaño que se emprega para cortar toxos e xestas.

Ferramenta que consta dunha coitela recta ou curva unida perpendicularmente a un mango, para labrar e desbastar a madeira.

Pezade pedra puída que ten unha zona activa asimétrica e, en ocasións, as súas faces mostran un perfil diferente, sendo unha delas máis aplanada ca a outra.

Útil de corte dobre, cunha sección lonxitudinal aplanada e lixeiramente asimétrica, que presentan unha perforación aproximadamente no seu centro, practicada de face a face.

Aplícase ao terreo que se pode encharcar ou asolagar.

Que presenta características semellantes ás do pantano.