"Sober" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Mongolia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Mongolia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo mongol.

2. Individuo do pobo mongol.

3. Pobo dunha rama mongol procedente do Turquestán, que foi islamizado no s XIV e que creou un grande imperio.

Grupo de linguas altaicas, que inclúe o oirat, o dialecto mongol de Afganistán, o buriato e o khalkha, falados na República de Mongolia, ou o mongour, en China Occidental.

Soberano do Imperio Mongol.

Título que se daba aos santos, aos reis, aos príncipes e a outras persoas de categoría social elevada, que modernamente se aplica aos prelados, desde os patriarcas aos abades.

1. Título inherente a determinados cargos ou dignidades eclesiásticas designados polo papa.

2. Título que se deu en Francia aos príncipes dunha familia soberana.

Aplícase ao matrimonio dun soberano ou un príncipe cunha persoa de rango inferior.

Aplícase ao home ou á muller de rango inferior casados cun príncipe ou un soberano.

Expresión que significa ‘por vontade propia’.

Documento emanado directamente do soberano sen intervención dos ministros ou dunha persoa interesada.

Que non toma parte entre dúas partes en litixio ou entre dúas opinións opostas.

Aplícase ao territorio, que pode ser un estado soberano ou unha parte dun estado, que renuncia a ser escenario de hostilidades, ben voluntariamente, ben por tratado.

Acción e efecto de obedecer.

Calidade de obediente.

1. irtude que consiste en someter a vontade propia ao xuízo doutro, recoñecido como superior lexítimo.

2. Precepto, instrución ou penitencia que o superior impón a un relixioso.

Fidelidade do súbdito ao soberano.

Pertenza a unha causa, a unha ideoloxía ou a un partido.

Acción e efecto de ocupar ou ocuparse.

1. Actividade na que se está ocupado.

2. Traballo ou estudo ao que se dedica o tempo con retribución ou ganancia.

1. Utilización de man de obra para a produción.

2. Utilización efectiva, nun momento dado, dos recursos produtivos, da man de obra, dos bens de capital e dos recursos naturais.

1. Toma de posesión por parte dos poderes públicos dunha propiedade privada para o estudo ou a execución de traballos.

2. Forma de adquirir propiedade que consiste en apoderarse de bens materiais externos que non pertencen a ninguén.

3. ...

Relativo ou pertencente ao monte Olimpo ou aos deuses que o habitaban.

1. Relativo ou pertencente aos xogos olímpicos.

2. Relativo ou pertencente á cidade de Olimpia e aos xogos e festas que alí se celebraban.

3. Competición universal de xogos atléticos que, desde 1896, ten lugar cada catro anos nunha cidade que se escolle para ese fin, e na que participan deportistas, polo xeral, non profesionais, e que teñen a súa orixe nas festas relixiosas, culturais e deportivas celebradas cada catro anos na antiga cidade de Olimpia (776-393 a C), nas que competían persoas de toda Grecia e das colonias de Occidente e de Oriente.

4. Competición universal de deportes de neve, organizada desde 1905 polos países escandinavos como Xogos Nórdicos, que foi recoñecida como olímpica a partir de 1924.

Que expresa soberbia.

1. Órgano fotorreceptor capaz de formar imaxes do obxecto emisor ou reflector de luz e que presenta diversas formas e estruturas.

2. Parte exterior do globo ocular, en particular o iris.

3. ocelo.

Burato que presenta unha cousa por onde se introduce ou pasa algo.

Xema das patacas sen xermolar.

Pequena cavidade formada nunha masa.

1. Cousa ou parte dalgunha cousa que pola súa forma recorda a un ollo.

2. Porción máis interior de certas hortalizas, que é a parte máis tenra e apertada.

3. ...