"Dam" (En toda a entrada)

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Legón ou sacho de pequeno tamaño que se emprega para cortar toxos e xestas.

Ferramenta que consta dunha coitela recta ou curva unida perpendicularmente a un mango, para labrar e desbastar a madeira.

Pezade pedra puída que ten unha zona activa asimétrica e, en ocasións, as súas faces mostran un perfil diferente, sendo unha delas máis aplanada ca a outra.

Útil de corte dobre, cunha sección lonxitudinal aplanada e lixeiramente asimétrica, que presentan unha perforación aproximadamente no seu centro, practicada de face a face.

Proceso de inundación ou asolagamento.

Desbordamento dun río a causa dunha forte crecida e que, polo xeral, orixina destrución.

Destilar no alambique.

1. Facer moi sutil.

2. Revisar detalladamente algún obxecto, palabra ou acción ata atopar o seu sentido verdadeiro ou a súa utilidade, para procurar unha linguaxe, conceptos e formas máis sutís.

Producirse lóstregos.

Consumir algo rapidamente por mor do lume.

Comer ou beber con moita avidez e présa, case sen mastigar.

Resplandecer ou brillar unha cousa de forma intensa.

1. Relativo ou pertencente a Albania, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Albania.

1. Relativo ou pertencente ao pobo albanés.

2. Individuo do pobo albanés.

3. Pobo de orixe indoeuropea que habita en Albania e en diversos núcleos de Iugoslavia (fundamentalmente en Kosovo) e Grecia, e forma importantes colonias emigrantes no S de Italia, Turquía e os EE UU.

Lingua indoeuropea que se estende pola costa oeste da Península Balcánica, en Albania e polas áreas limítrofes de Serbia e Grecia.

Afección patolóxica motivada por un exceso de alcalinidade no solo.

1. Autointoxicación orgánica con alteración do equilibrio ácido-básico do organismo caracterizada por un predominio dos catións.

2. Alcalose caracterizada pola presenza dun exceso de bases ou pola perda de ións hidróxeno.

3. Alcalose debida fundamentalmente a unha hiperpnea que conduce a unha eliminación excesiva de anhídrido carbónico con produción de hipocapnia.