alampar

alampar

a + lampar

  1. v i

    Producirse lóstregos.

  2. v i

    Consumir algo rapidamente por mor do lume.

  3. v i

    Comer ou beber con moita avidez e présa, case sen mastigar.

  4. v i

    Resplandecer ou brillar unha cousa de forma intensa.

Sinónimos

Confrontacións

adoecer, degoxar, devecer, engulir, tragar

Citas

  • Alampou esta noite dun xeito que todos levamos un susto na casa
  • Ese cofre alampaba dun xeito que facía dano nos ollos
  • O cirio alampou rapidamente cando o prendemos

Palabras veciñas

alameda álamo alamosita alampar alán alancada alancar
Conxugar
VERBO alampar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampo
alampas
alampa
alampamos
alampades
alampan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampaba
alampabas
alampaba
alampabamos
alampabades
alampaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampei
alampaches
alampou
alampamos
alampastes
alamparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampara
alamparas
alampara
alamparamos
alamparades
alamparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alamparei
alamparás
alampará
alamparemos
alamparedes
alamparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alamparía
alamparías
alamparía
alampariamos
alampariades
alamparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampe
alampes
alampe
alampemos
alampedes
alampen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampase
alampases
alampase
alampasemos
alampasedes
alampasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampar
alampares
alampar
alamparmos
alampardes
alamparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
alampa
-
-
alampade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
alampar
alampares
alampar
alamparmos
alampardes
alamparen
Xerundio alampando
Participio alampado
alampada
alampados
alampadas