"APT" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 485.

  • Adaptarse ben a unha situación ou lugar. Tm v pron.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Composto formado por hidróxeno e osíxeno que se atopa na natureza en forma de vapor, líquido ou sólido, e que constitúe, aproximadamente, unhas tres cuartas partes en peso da codia terrestre. Tamén forma parte dos tecidos de animais e plantas.

    2. Elemento líquido que chega das nubes en forma de chuvia.

    3. Cada unha das vertentes do tellado.

    4. O mesmo líquido cando ofrece algunha propiedade curativa e, por extensión, o lugar onde se poden beber ou bañarse nelas.

      1. Auga gasosa que contén disolto dióxido de carbono e ácido carbónico libre.

      2. Auga que contén gases na disolución.

      3. Auga de fonte que ten características especiais de composición que lle confiren certas propiedades terapéuticas.

      4. Auga apta para a alimentación ou para a preparación e elaboración de alimentos.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Austria ou aos  seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Austria.

    3. Escola de pensamento económico, que se caracterizaba por empregar un método antihistoricista e antifuncionalista, influído polo positivismo do círculo de Viena. 

    4. Fases tectónicas do ciclo paleoalpino que se atoparon cara ao límite Aptiano-Albiano e Albiano-Cenomaniano.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Sistema de peche de recipientes sometidos a presión interna, nos que a mesma presión preme a xunta e a fai hermética.

    2. Recipiente apto para soportar altas presións internas que permite conseguir, no seu interior, temperaturas elevadas de calor húmida.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fenómeno polo que un campo magnético alterno produce forzas electromotrices sobre un condutor que non está conectado a un campo eléctrico.

    2. Síntese mental que dirixe e coordina as diversas funcións elementais para conseguir unha acción harmónica adaptada aos  obxectivos finais do individuo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. axeitar.

    2. Que se adapta ás pretensións establecidas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer que algo se axuste ás pretensións establecidas.

    2. Poñer cada cousa no lugar que lle corresponde.

    3. Facer cadrar ou encaixar dúas pezas distintas.

    4. Adaptarse alguén a facer algo en determinadas circunstancias.

    5. Darse alguén maña para facer algo.

    6. Poñer algo ou alguén limpo e aseado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Formación longa e filamentosa, máis ou menos ríxida, cun eixe interior de microtúbulos, propia de moitos protozoos actinópodos que colaboran nos desprazamentos do animal ou na captura do alimento.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Poñer unha cousa na proporción axeitada con respecto doutra, para que se adapte a ela, se encaixe ou se acomode.

    2. Facer que algunha cousa estea en harmonía con outra.

    3. Colocar algunha cousa co fin de que o seu funcionamento sexa correcto.

    4. Concertar o prezo ou as condicións dun contrato, dunha transacción ou acordo semellante.

    5. Ter algunha cousa o tamaño ou a medida precisa para concordar con outra. Tm v pron.

    6. Corresponder unha cousa con outra ou poñerse en harmonía.

    7. Adaptarse aos  recursos, regras ou medios dos que se dispón para facer algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción ou efecto de axustar ou de axustarse.

    2. Operación estatística que consiste en atopar a lei que resume, do mellor modo posible, a variación dunha variable aleatoria Y en función doutra variable X, da que depende.

    3. Tipo de reacción pola que un suxeito fai desaparecer o estímulo que motivou a situación de desequilibrio entre el e o ambiente. Nun sentido amplo emprégase como sinónimo de adaptación.

    4. Efecto que resulta da operación de axustar dúas pezas entre elas e que depende da súa diferenza de dimensións.

    5. Conxunto de operacións que realiza o axustado, que poden ser clasificadas en  operacións de trazado, desbaste, modelado, acabado, medida e verificación.

    6. Política económica de reformas dos desequilibrios dunha economía.

    7. Teoría pola que calquera perturbación que desequilibre o sistema económico provoca unha reacción automática no mesmo sistema, que o leva a unha situación na que novamente tende ao equilibrio.

    VER O DETALLE DO TERMO