autocondución

autocondución
Plural: autoconducións
  1. s f [FÍS ]

    Fenómeno polo que un campo magnético alterno produce forzas electromotrices sobre un condutor que non está conectado a un campo eléctrico.

  2. s f [PSIC ]

    Síntese mental que dirixe e coordina as diversas funcións elementais para conseguir unha acción harmónica adaptada aos  obxectivos finais do individuo.