"alt" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 2464.

    1. Subir por un lugar un animal axudado coas mans e cos pés.

    2. Medrar unha planta cara ao alto apoiándose nunha parede ou árbore.

    3. Ferir na pel leve e superficialmente coas unllas.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que ten unha acidez desagradable, de sabor semellante ao do limón ou vinagre.

      2. Que ten sabor acedo desagradable que adquiren determinados alimentos a causa dunha alteración por microorganismos.

    1. Que fere.

    2. Que amosa mal carácter.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer máis agudo. Tm v pron.

    2. Filtrar os programas de debuxo que afinan o foco dunha zona delimitada para resaltar unha imaxe borrosa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que acaba en punta.

    2. Aplícase á folla cando os seus bordos forman un ángulo agudo no ápice.

      1. Aplícase ao fonema en que o seu segundo formante se manifesta cunha frecuencia elevada, superior, normalmente, aos 1.400 ciclos por segundo.

      2. Aplícase ao fonema consonántico articulatoriamente constituído por dúas cavidades de resonancia bucal (/t/-/d/).

    3. Son alto, dun número de vibracións por segundo maior ca os dos graves ou baixos.

    4. Enfermidade que ten un curso relativamente rápido.

    5. Palabra en que a sílaba tónica é a última.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

      2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

      3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

      4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

      5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

    1. Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos aguis ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo agul.

    3. Grupo diferenciado do pobo lezguio que habita no curso alto do Kurakh, ao S do Daguestán.

    4. Lingua caucásica que falan os aguis.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Roedor sudamericano dos xéneros Dasyprocta e Myoprocta que pertence á familia dos dasipróctidos. De pelame dourado a vermello, ten a cola e as orellas curtas, e extremidades longas que lle permiten o salto. Viven nos lindes das selvas alimentándose de raíces e grans.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Indica que a acción ou estado referidos polo verbo se está a realizar ou efectuar no intre en que se fala ou do que se fala.

    2. Expresión utilizada para exaltar o valor dunha calidade nunha comparación.

    3. Expresión que indica inclusión ou suma dentro dun conxunto de elementos.

    4. Seguido de xerundio ou da preposición con máis infinitivo significa o mesmo que aínda que.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

      2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

    1. O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

    2. ento de pouca intensidade.

      1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

      2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

    3. Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

    4. Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

    5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos alamanos ou á súa lingua.

    2. Individuo do pobo alamano.

    3. Antigo pobo guerreiro integrado por tribos xermánicas que foi expulsados da zona de Brandenburgo no 178 por gots (godos) e eslavos e se estableceron na rexión do Main e á dereita do Rin.

    4. Grupo de dialectos do altoalemán que se fala en Suíza, en Alsacia, en Vorarlberg, na metade sur de Baden, en Württemberg, agás a zona setentrional, e na Suabia bavaresa.

    VER O DETALLE DO TERMO