"Niza" (En toda a entrada)

Acción e efecto de asociar ou de asociarse.

Rango básico no sistema fitosociolóxico de clasificación. O nome fórmase a partir do nome científico dunha ou de dúas plantas presentes na diagnose orixinal do sintaxon e defínese por uns inventarios florais.

Unión de diversas persoas cun vínculo xurídico para un fin común.

Agrupación de diversas persoas, vinculadas xuridicamente, para a obtención dun fin non lucrativo que exclúe a obtención por parte dos asociados dunha ganancia proporcional ás cotas ou participacións preestablecidas.

Unidade ecolóxica na que dúas ou máis especies se atopan máis frecuentemente emparelladas do que se esperaría se se desenvolvesen independentemente.

Figura que consiste en aplicar a moitos iso que se refire implicitamente a un só.

Formación de especies moleculares relativamente complexas pola unión de dúas ou máis moléculas simples dunha mesma substancia.

Grupo formado cos tipos taxonómicos de solos que aparecen xuntos nunha rexión e que presentan unha determinada relación entre eles.

Agrupación dos propietarios de terreos suxeitos ao sistema de execución urbanística de cooperación que, ademais de achegar os terreos de cesión obrigatoria, colaboran coa administración pública na execución das obras de urbanización.

Cultivo simultáneo de dúas ou máis plantas de diferentes especies sobre o mesmo terreo para acadar un maior rendemento económico ou unha mellora na calidade da produción.

...

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Estado ou calidade do que se basta a si mesmo.

Situación teórica de economía autosuficiente respecto do exterior, que esixe o autoabastecemento, o proteccionismo industrial e a supresión das importacións.

Calidade da organización política autosuficiente.

Entidade local autónoma, en Portugal, auxiliar e descentralizada da administración pública que está suxeita a fiscalización e tutela do estado, e posúe patrimonio e recursos propios.

Facultade mediante a que un país constituído en estado soberano pode decidir por el mesmo o seu status político, económico, social e cultural.

Situación dunha entidade política que mantén un vínculo directo respecto doutro estado pero que goza de soberanía plena, ou case plena, no que se refire á organización política, económica, social, cultural e á administración interior.

Persoa licenciada en dereito que ten como profesión dar o seu parecer sobre cuestións de dereito e defender intereses doutros, especialmente en causas e xuízos diante dos tribunais.

Persoa que fala en defensa doutra.

Título aplicado á Virxe e a determinados santos a quen a devoción popular atribúe un poder sobre determinadas necesidades ou algún tipo de protección.

Defensor ou protector dos cabidos catedralicios e dos mosteiros desde a época carolinxia ata o s XII.

Avogado designado por un xuíz ou por un tribunal para a defensa do litigante, a quen se lle concedeu o dereito de xustiza gratuíta, ou para a defensa do acusado ou inculpado que nun proceso penal non o designa voluntariamente.

Nome popular do fiscal promotor da fe nas causas de canonización.

Letrado do estado.