"Monet" (En toda a entrada)

liberar.

Que está libre ou sen ningún tipo de compromiso.

Aplícase ao membro dunha organización, especialmente política ou sindical, que traballa en exclusiva para ela, polo que percibe un salario polas súas funcións. Tm s.

Aplícase ás accións entregadas sen contraprestación monetaria, porque o seu valor foi cuberto por outros bens ou servizos prestados anteriormente.

Antiga unidade de peso, que en Galicia tiña un valor aproximado de medio quilo (575 gr).

1. Moeda de influencia anglosaxona dos países de Chipre, Exipto, Irlanda (substituída polo euro en 2002), Líbano, Malta, Siria, Sudán (susbtituída polo dinar en 1982) e Xibraltar.

2. Unidade monetaria de Reino Unido dividida en 100 peniques. Ata 1971 dividíase en 20 xilins, e cada xilin en 12 peniques (£).

Unidade de masa do sistema británico que equivale a 453,592 g.

1. Unidade de conta, que durante a Idade Media estaba baseada no peso de prata e o seu valor contido en 240 diñeiros.

2. Unidade de peso que se emprega como referencia para establecer o peso das moedas. As disposicións dos soberanos indicaban o número de pezas que facían un libra.

3. Unidade ponderal introducida por Carlomagno en 793-794, que incrementou a libra romana ata un valor aproximado a 489 g.

4. Unidade ponderal itálica empregada desde a Antigüidade que serviu como patrón para a moeda romana.

...

Unidade monetaria principal de Italia ata 2002.

Unidade monetaria principal de Turquía desde 1916.

Pedra chantada na terra que sinala os lindes de dúas herdanzas.

1. Armadura fixa en que encaixa unha ventá ou porta.

2. Armazón que rodea un cadro, espello ou algo similar, e que serve para reforzalo ou adornalo.

Espazo real ou figurado en que se desenvolve algo.

1. Unidade ponderal, cun peso real variable segundo o lugar, que se estableceu en Idade Media para substituír a libra como base para a talla das moedas. Equivalía a media libra, 230 g aproximadamente.

2. Unidade monetaria principal da República Federal da Alemaña (1948-2002).

3. Unidade monetaria principal de Finlandia ata 2002.

Intercambio de mercadorías por outras mercadorías ou por cartos.

Reunión de mercadores nun lugar público co propósito de efectuar un intercambio comercial.

1. Conxunto de actividades de compra e venda de mercadorías levada a cabo por dúas categorías de suxeitos económicos, os que ofrecen e os que demandan.

2. Organización institucional formada por todas as operacións de crédito.

3. Mercado en que se fan transaccións cos contratos de compra e venda, nunha data de futuro e a un prezo especificado. A súa finalidade é protexer os compradores e os vendedores das flutuacións imprevistas no prezo dunha mercadoría.

4. bolsa de valores.

5. Segmento do mercado monetario dun estado, onde negocian estritamente as entidades bancarias para ofrecer os seus excedentes líquidos de tesouraría ou para pedir diñeiro a curto prazo.

6. Espazo económico sen barreiras interiores, que constitúe o mercado interior da Unión Europea. O seu obxectivo é reestruturar as empresas e reforzar a súa competitividade.

7. Intercambio ilegal ou clandestino de mercadorías que teñen unha circulación prohibida ou racionada.

...

Peza de metal cuñada pola necesidade dos intercambios, con aliaxe, título, peso e valor establecidos. Introducida polos gregos (s VIII a C), difundiuse por todo o mundo antigo.

Parte da oferta monetaria dun país, composta de billetes e moeda metálica.

Unidade monetaria propia dun país.

1. Moeda que pode ser intercambiada polo seu detentor polo equivalente en moeda doutro país ao tipo de cambio establecido entre ambas as dúas.

2. Moeda que ten un valor inestable ou unha tendencia a perder o seu valor constantemente en relación coas fortes.

3. Moeda que ten un valor estable no mercado internacional de cambios ou unha consolidada tendencia a revalorizarse respecto ás outras moedas.

1. Representación dun valor monetario moi superior ao da moeda corrente, usado para expresar cantidades moi elevadas.

2. Moeda de ínfimo valor.

...

Imposto establecido no s XIII en diferentes reinos hispánicos para evitar que o rei fixese uso da súa regalía facendo cuñar moeda rebaixada de lei pero mantendo o valor nominal.

ius monetae.