"ANSA" (En toda a entrada)

descansar.

Que non require moito esforzo.

Que actúa con lentitude ou despreocupación, mesmo descoidando as súas obrigas.

Interromper unha actividade para facer desaparecer o cansazo.

Estar sen traballar.

Durmir, referíndose á sesta.

Xacer no sepulcro.

Recuperarse a terra durante o tempo que non se traballa.

Deixar de estar atormentado por unha dor ou preocupación.

Ter algunha cousa a súa base en algo.

Facer algo que desapareza o cansazo do corpo ou dunha parte del. Tm abs.

Deixar de facer traballar un membro do corpo ou unha máquina.

Delegar traballos ou obrigacións en alguén.

...

Acción de descansar.

Aquilo que alivia a fatiga.

Plano horizontal entre os tramos das escaleiras.

Tempo en que se interrompe un acto ou un espectáculo.

Obxecto sobre o que descansa unha cousa.

Posición que adopta a tropa despois de recibir a orde correspondente, que consiste en colocar o pé esquerdo lixeiramente máis adiantado que o dereito; cando se portan armas longas póusase a culata no chan; se non se levan, a man dereita suxeita o puño esquerdo.

Dereito do traballador a interromper a súa prestación de servizos un día e medio ininterrompido á semana, pero sen deixar de percibir a remuneración correspondente.

Perder as forzas físicas por mor do cansazo e das emocións.

Perder a consciencia.

1. Calidade de dilixente.

2. Coidado no cumprimento das obrigas.

Cousa ou acción que se fai para solucionar un asunto.

1. Acta que deixa constancia da maneira e circunstancias en que se executa un acordo ou unha decisión xudicial.

2. Manifestación de coñecemento que nun procedemento civil, penal ou administrativo, recolle a constancia dun feito concreto para que un órgano xudicial adopte a resolución que proceda.

3. Conxunto de actuacións que conforman un procedemento xudicial.

4. Actividades previas ao  proceso xudicial que o preparan para o inicio do mesmo.

5. Instrución previa das causas criminais, na fase anterior á que as mesmas se continúen por calquera das tramitacións procesais previstas.

...

1. Moeda metálica ou billete cun valor determinado e de curso legal.

2. Riqueza ou bens que posúe unha persoa, considerados no seu valor monetario.

3. Suma considerable de cartos.

4. Diñeiro que se obtén das ganancias feitas sen deixar constancia nos rexistros obrigatorios, para eludir a tributación ou para usalo en actividades paralelas ou ilícitas.

Convención humana pola que se elixe un signo determinado que recibe uns valores de cambio concretos aceptados por todos e que permite realizar con maior facilidade as transaccións nos mercados.

Denario romano.

Unidade monetaria inferior do sistema carolinxio, que se utilizou en Europa durante a Idade Media e en parte da Idade Moderna, que tomou o seu nome do denario romano.

1. Moeda de billón de prata, cuñada en Castela e León desde o reinado de Afonso VI no s XI.

2. ...