"Post" (En toda a entrada)

Que pode ser cantado.

1. Parte do libreto dunha zarzuela composta para ser cantada.

2. Escena dunha zarzuela na que se canta, en oposición ás partes nas que os protagonistas só falan.

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...

Gorra coa parte posterior rematada en punta que se usa para protexer a cabeza, unida normalmente a un abrigo, capa ou hábito.

Cuberta que se lle pon a unha cheminea co fin de impedir que entre aauga ou o vento e permitir que saia o fume.

Relativo ou pertencente ao Capitolio.

Conxunto de divindades romanas, asociadas nun mesmo culto, composto por Xúpiter, Xuno e Minerva.

Xogos de carácter anual en honor ao deus Xúpiter, instituídos por Furio Camilo en lembranza da liberación do Capitolio en 389 a C.

Relativo ou pertencente aos Capuletos.

Membro da familia dos Capuletos.

Familia de facción güelfa de Cremona (s XIII) oposta aos Barbarasi.

1. Pecho que consiste nun gancho metálico curvo ou rectoque encaixa nunha argola ou peza de madeira unida á porta cun cravo, arredor da que xira, para fechar portas, cancelas e ventás.

2. Pechadura constituída por un taco de madeira cravado nos marcos das portas ou ventás que, ao fechar, xira sobre el mesmo.

1. Peza cilindrocónica dos instrumentos de corda na que se aparafusan as cordas, co fin de estiralas ou de afrouxalas e de deixalas suxeitas na afinación desexada.

2. Chave de madeira ou doutro material para tensar as cordas dos instrumentos musicais.

Peza cilíndrica que se emprega en moitos dispositivos de mecánica fina para inmobilizar dúas ou máis pezas superpostas.

Peza illante amovible, cun ou máis contactos metálicos que se poden introducir nas cavidades dunha toma de corrente co fin de establecer unha conexión eléctrica.

Relativo ou pertencente aos ácidos carbámicos.

Composto de fórmula RNHCOOH, onde R representa, polo xeral, un grupo alquílico.