"Stalino" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 94.

      1. Líquido, normal ou patolóxico, do corpo dun animal ou dunha planta.

      2. Líquido viscoso contido na cámara anterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados, entre a córnea e o cristalino.

      3. Cada un dos catro humores (bile, atrabile, pituíta e sangue) que, segundo a medicina antiga, segregaba o organismo e do equilibrio dos que dependían a saúde e a enfermidade.

      4. Líquido xelatinoso contido na cámara posterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados entre o cristalino e a retina.

      1. Estado de ánimo, que fai referencia a unha disposición afectiva do espírito ou do temperamento, con inclinación á alegría ou á tristeza.

      2. Boa disposición para facer algo.

    1. Tendencia de alguén a ver o lado positivo ou irónico das cousas.

      1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Derivado arilpropiónico que se presenta en forma de sólido cristalino. Ten actividade antiinflamatoria, analxésica e antipirética.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos intersticios.

    2. Aplícase ao mineral dunha rocha que ocupa os intersticios entre os restantes minerais que a forman.

    3. Composto cristalino formado por metais de transición e elementos lixeiros, en que os átomos lixeiros se sitúan nos intersticios da malla espacial do metal de transición.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento non metálico que pertence á familia dos halóxenos e se sitúa no grupo VII B da táboa periódica. É un sólido cristalino de cor gris escura, con brillo metálico e o seu vapor é dunha cor violácea. No corpo humano é absorbido polo tubo dixestivo e almacenado na tiroide, no seo da tiroglobulina, onde efectúa a iodación da tiroxina en iodoiroxina. Emprégase como reactivo volumétrico, como desinfectante e xermicida, na produción de chuvia artificial e na fotografía.

    2. Porcentaxe de peso de halóxeno, calculado como iodo, que se absorbe por unha graxa nunhas condicións determinadas.

    3. Solución de iodo en alcohol, que se emprega como desinfectante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Formación membranosa circular, pigmentada e contráctil, situada na capa anterior do ollo, detrás da córnea e inmediatamente diante do cristalino, cuxo centro está perforado pola pupila. Regular a cantidade de luz que entra dentro do ollo e exclúe os raios periféricos que afecten á nitidez da imaxe retiniana.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hidrocarburo clorado, isómero γ do hexaclorociclohexano. É un sólido cristalino incoloro que se emprega como insecticida de amplo espectro e acaricida.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Agregado cristalino formado por dous cristais asociados simetricamente, de xeito que un deles pode estar colocado en paralelo ao outro mediante un eixe ou un plano.

    2. Deformación da estrutura cristalina dun metal en que unha zona ben definida presenta unha orientación diferente pero constante respecto do resto da estrutura.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao ácido maleico ou aos seus derivados.

    2. Ácido dicarboxílico non saturado, isómero do ácido fumárico, que se presenta en forma de sólido cristalino.

    3. Anhídrido que se emprega na síntese de dienos e como intermediario na obtención de produtos farmacéuticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Derivado do bencimidazol que se presenta en forma de sólido cristalino de cor branca amarelada, que se emprega sobre todo nas infeccións por triquiuroideos, ascáridos e oxiuros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico que pertence ao grupo IIB da táboa periódica, de número atómico 80 e peso atómico 200,59. É líquido a temperatura ambiente e dunha cor branca prateada. É un elemento pouco abundante, aínda que está moi diseminado, e tanto o mercurio metálico como os seus sales son tóxicos. O mercurio emprégase na fabricación de termómetros, barómetros, manómetros, lámpadas eléctricas de descargas, rectificadores eléctricos gasosos de potencia e explosivos.

    2. calomelanos.

    3. Sólido cristalino que se presenta en forma de cristais incoloros, que forma numerosos sales dobres e complexos denominados cloromercuriatos.

    4. Sólido brillante de cor escarlata que se atopa na natureza formando o cinabrio, que se emprega na obtención do mercurio.

    VER O DETALLE DO TERMO