"Nina" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 266.

  • Cada un dos glicósidos localizados nas secrecións cutáneas dos sapos coa bufotenina e outras substancias activas sobre o sistema nervioso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hormona polipeptídica segregada pola glándula tiroide. Inhibe a reabsorción dos ósos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao can.

    2. 2 cairo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Composición versificada, normalmente de carácter popular, destinada ao canto.

      1. Composición lírica dos trobadores galego-portugueses.

      2. Cantiga en que unha voz feminina fala do amigo e expresa os seus sentimentos por medio de monólogos ou de diálogos entre nai e filla, cunha confidente, coa natureza ou co amigo.

      3. Cantiga en que a voz masculina expresa a paixón amorosa que sente cara á súa senhor, coa que mantén unha relación de vasalaxe amorosa.

      4. Cantiga de aspecto lúdico que fai unha crítica da política, dos estamentos sociais instalados no poder ou de diferentes personaxes da época.

      5. ariante tipolóxica da cantiga de amigo que sitúa o encontro dos namorados nun santuario.

      6. Cantiga en que dous trobadores intentan seguir cada un unha cantiga preexistente para demostrar a súa habilidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Substancia que actúa sobre o sistema regulador renina-anxiotensina-aldosterona, provocando unha diminución da presión sanguínea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estatua feminina que substitúe o fuste dunha columna ou pilastra, do mesmo xeito ca o atlante.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Amor desinteresado que non busca o ben propio, senón a entrega aos demais.

    2. Ben, diñeiro ou axuda que se dá a unha persoa necesitada.

    3. Iconografía que representa unha moza aleitando un vello.

    4. Membro dunha congregación relixiosa feminina dedicada á asistencia dos pobres e ao ensino. Foi fundada en Francia (1633) por san Vicente de Paúl e Louise de Marillac.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á orde dos carmelitas.

    2. Membro da orde dos carmelitas.

      1. Orde mendicante que tivo a súa orixe nun grupo de eremitas establecidos a mediados do s XII no monte Carmelo. A súa regra foi redactada en 1209 e confirmada por Honorio III en 1226.

      2. Congregación relixiosa feminina dedicada á beneficencia e ao ensino. Foi fundada en Vic en 1826 por santa Xoaquina de Vedruna e polo capuchino Esteve d’Olot.

      3. Rama da orde carmelita xurdida a partir da reforma levada a cabo por santa Tareixa de Xesús e san Xoán da Cruz a partir de 1562, tanto nos conventos masculinos coma nos femininos.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Cifra que representa a ausencia de unidades e é o elemento neutro na suma de números enteiros.

      2. alor da variable independente x para o que a función f(x) vale cero.

    1. Representación gráfica dese número.

    2. Nota máis baixa que se pode obter nunha cualificación.

    3. Ningunha cousa.

      1. Punto desde o que se comezan a contar os graos ou as divisións dunha escala.

      2. Temperatura en que a enerxía do movemento molecular é nula. Equivale a cero graos Kelvin (-273,15 °C).

      3. Indicación que dá un aparato de medición antes de sometelo á acción da magnitude que se quere medir.

    4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Peza de vestir feminina máis longa ca ancha, que se pon sobre os ombros e as costas.

    VER O DETALLE DO TERMO