"Oza" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.

2. Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.

1. Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.

2. Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.

3. Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.

Monte ou terreo inculto que se cava ou ao que se lle queima a broza para sementar nel.

Lume feito ao ar libre con leña ou con outros materiais combustibles que arden e levantan labaradas.

Pescozo groso, en particular a súa parte posterior.

Dureza que pode aparecer no pescozo da vaca ou do boi polo rozamento do xugo.

1. Recipiente de forma regular, xeralmente cúbica, que adoita usarse para gardar e transportar obxectos.

2. Contido dunha caixa.

3. Carcasa total ou parcial dun moble, especialmente a parte dunha mesa que contén os caixóns.

4. Parte do muíño que consta dunhas táboas dispostas en forma de cadrado, que rodea a moa e que serve para recoller a fariña que cae ao moer o gran.

5. Caixa de madeira, formigón ou aceiro que se emprega para cimentar o terreo.

6. Receptáculo de folla de lata, de base rectangular e medidas normalizadas, que se utiliza, sobre todo, para recoller e conservar as mostras de solo.

7. Armario pequeno con medicamentos e utensilios farmacéuticos para casos de urxencia.

Receptáculo longo con tapa, de madeira ou doutros materiais, onde se deposita un cadáver para o seu enterramento.

1. ...

Tecer unha peza de roupa facendo calceta.

Facer calceta.

Rozar os xeonllos ao andar coas pernas para adentro.

Anaco de calquera material que se coloca nas rodas dun coche para impedir o seu desprazamento.

Cuña que se pon entre dous corpos para asentalos ou evitar o rozamento.

Soporte de madeira que ten a misión de suxeitar un bote sobre a cuberta dun buque.

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...