bucólico -ca

1. adx

   1. Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.

   2. Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.

2. 1. adx

      Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.

   2. Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.

   3. Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.

Sinónimos

Citas

• Leva unha vida bucólica afastada dos ruídos da cidade