"Galicia" (En toda a entrada)

Fixar o sentido da vista en algo ou alguén. Tm abs. 

Ter en conta os inconvenientes e as vantaxes de algo.

Considerar, ter unha idea, unha opinión ou un xuízo de algo ou de alguén.

Dirixir a mirada cara a un lugar.

Fixar alguén a vista en si mesmo. OBS: Na zona costeira do sudoeste de Galicia, os significados de mirar conflúen cos de ver.

Carácter nacional, condición étnica, política e institucional que constitúe unha nación.

Situación da persoa determinada pola súa suxeición ou pertenza á xurisdición dun estado, co conxunto de deberes e dereitos que isto comporta. A atribución da nacionalidade a unha persoa prodúcese no momento do seu nacemento.

Nación sen estado, recoñecida nalgunhas constitucións, cun certo nivel de autonomía.

Terminoloxía utilizada pola Constitución de 1978 para referirse ás comunidades de Catalunya, Euskadi e Galicia e recollida nos seus Estatutos.

Principio xurídico e político polo que debe haber plena identidade entre nación e estado, e polo que os grupos nacionais concretos teñen dereito a constituírense en estado independente.

Entidade territorial propia de Galicia, vixente na actualidade, que durante o s XIX tivo moita importancia como entidade territorial básica e coa configuración do novo modelo municipal de ordenación territorial, integrouse completamente no concello.

1. Demarcación territorial eclesiástica rexida por un reitor ou un prior.

2. Igrexa principal da circunscrición parroquial, onde radica a actividade pastoral do reitor.

3. Despacho parroquial ou edificio, onde o reitor celebra reunións, atende os fieis ou ensina o catecismo.

4. Circunscrición eclesiástica extraterritorial, prevista excepcionalmente polo dereito canónico para comunidades non circunscritas a ningún territorio.

Conxunto de parroquianos dunha tenda ou dun establecemento público.

Circunscrición ou división administrativa de Andorra.

Afección ou preferencia polos usos ou costumes da provincia.

Palabra ou xiro propio dunha provincia.

Exaltación da afección política á provincia.

Doutrina que propugna as prerrogativas políticas da provincia fronte ao poder central do estado. En Galicia comprende, aproximadamente, o período entre 1840 e 1885.

Planta herbácea perenne, da familia das fabáceas, que presenta o tronco leñoso, rizomatoso e doce, as follas imparipinnadas, con folíolos elípticos enteiros, as flores azuis e violetas, reunidas en acios cilíndricos, e os froitos en legume.

Planta herbácea perenne, da familia das fabáceas, co tronco leñoso e doce, as follas compostas con tres folíolos lanceolados ou lineais, as flores rosadas ou purpúreas, olorosas, reunidas en glomérulos, e os froitos en legume rematados en punta e cunha ou dúas sementes.

Aditivo edulcorante que se extrae da raíz de Glycirrhiza glabra e que se emprega en bromatoloxía e farmacia.

Afecto ás cousas da propia rexión.

1. Doutrina política e social que favorece, dentro dun mesmo estado, o papel das agrupacións rexionais delimitadas pola xeografía e a historia. En Galicia xurdiu a finais do s XIX, despois de que se reactivase o provincialismo e fracasase o federalismo e a vía armada do carlismo.

2. Doutrina de política internacional que propugna o establecemento de vínculos particulares entre os estados e as nacións dun mesmo continente, subcontinente ou zona xeopolítica ampla.