"Domés" (En toda a entrada)

Utensilio de cociña para fritir, de pouco fondo variable e cun mango longo.

Electrodoméstico para fritir, que consta dun recipiente con tapa, onde se botan o aceite e os alimentos, e un cesto metálico para retiralos e escoalos.

1. Ave, da familia dos fasiánidos, que se caracteriza por ter unha cabeza  pequena, bico robusto e curto, unha crista carnosa e ás pequenas. A cor da plumaxe varía entre o branco, gris, amarelo, azul, vermello, castaño e negro. Críanse como animal doméstico para aproveitar a súa carne e os seus ovos, e son a especie animal que achega máis proteínas na dieta humana.

2. Paxaro, da familia dos numídidos, da orde dos galiformes. Presenta a cabeza e o pescozo sen plumas. As plumas do corpo son de cor negra con manchas brancas.

3. Galiña doméstica galega en perigo de extinción. Presenta formas arredondadas, peito amplo e grande abundancia de masa muscular en todo o corpo. Utilízase na produción dos afamados capóns de Vilalba.

4. Ave acuática da familia dos rálidos, escura, coa parte inferior da cola branca, peteiro vermello coa punta amarela, patas e dedos longos e verdosos. No seu desprazamento na auga chama a atención o abaneo de cola e cabeza.

Persoa que ten unha actitude covarde.

Mozo novo.

Mozo que realiza labores domésticas.

1. Estado da materia en que as moléculas que o compoñen están pouco ligadas.

2. Gas en que a interacción entre as súas moléculas é nula.

3. Gas que presenta un comportamento que se aparta do dos gases ideais.

Conxunto de partículas que se pode estudar mediante a aplicación das teorías da mecánica estatística.

1. Mestura combustible de gases que se emprega para a produción de calor ou para a iluminación.

2. Gas composto principalmente de hidróxeno e hidrocarburos que se obtén a partir do petróleo, e que se emprega como combustible doméstico.

3. Mestura gasosa de hidrocarburos que se emprega na industria e nos fogares como fonte de enerxía.

apores que se producen no estómago ou nos intestinos.

...

Que illa.

1. Peza de material dieléctrico que serve de soporte aos condutores.

2. Illador que consiste nun tubo de porcelana angular que serve para cambiar a dirección dun condutor en ángulo recto.

3. Illador en forma de oito estilizado que se utiliza para soster antenas e catenarias.

4. Illador que está formado por dous illadores de lado que soportan dúas ramas contiguas dunha mesma liña eléctrica e que permiten darlle continuidade ou interrompela nese punto.

5. Illador con forma de polea, de pequenas dimensións, que se utiliza nas instalacións domésticas.

6. Illador que serve para suxeitar as cabezas das liñas que aguantan a tensión horizontal ademais do peso vertical.

7. Illador xeral que está formado por diversos elementos iguais, adecuado para tensións de servizo superiores a 66 kV.

8. Illador que está formado por dous ou máis elementos cimentados entre eles, que se utiliza a 66 kV.

...

Aplícase ao que ocorre no interior, especialmente nun corpo social, civil ou doméstico.

1. Conduto que forma parte do tubo dixestivo e que vai desde a rexión gástrica ata o ano.

2. recto.

3. Parte do intestino dos vertebrados, que ten unha función secretora e de absorción e ao que van parar os xugos pancreático, biliar e do mesmo intestino.

4. Parte do intestino dos vertebrados que ten unha función defecadora e de reabsorción de auga.

5. duodeno.

Urocordado, da orde dos flebobranquiados, de corpo cilíndrico, verdoso, esbrancuxado e arrubiado, que acada ata 20 cm.

Nome popular da enfermidade do miserere ou oclusión intestinal.

Pedra lisa e plana ou grupo de pedras unidas e levantadas a pouca altura sobre o nivel do chan onde se acendía o lume nas casas tradicionais.

Base de pedra que forma o piso do forno onde se coce o pan.

Casa onde nacen e viven varias xeracións dunha familia.

Divindade do fogar ou lar na antiga Roma, que tiña a función de protexer as encrucilladas, murallas, recintos domésticos e, nalgúns casos, ata unha colectividade. Distinguíanse os lares compitales, os lares familiaris e os lares praesites. OBS: Nesta acepción adoita empregarse en plural.