"Deba" (En toda a entrada)

Mamífero ungulado, da familia dos équidos, de orellas longas, cabeza grande, pescozo case horizontal con crinas curtas e rizadas, pezuños finos e cola longa rematada nun pincel de pelos. Emprégase como animal de carga, monta e tiro.

lorcho.

Molusco bivalvo de cuncha grosa e dura.

Armazón xiratoria de madeira que se usa para pendurar a gramalleira ou o pote ou para erguer a moa do muíño.

Que posúe pouca intelixencia e ten dificultades para a comprensión. Tm s.

Tecido basto elaborado con liño, la ou estopa.

Tipo de saia de liño moi gordo ou de la que se usaba por debaixo doutra saia.

1. Pel delgada que recobre a castaña por debaixo da casca.

2. Pel externa, máis ou menos delgada, de certos froitos como a pataca ou a laranxa.

Capa que se forma sobre o leite ao arrefriar.

Casca exterior dalgunhas árbores como o bidueiro ou o eucalipto.

Relativo ou pertencente aos caristios.

Individuo do pobo caristio.

Pobo prerromano do grupo dos vascóns establecido en Bizkaia e nas terras da chaira alavesa, que se estendía desde a ribeira dereita do río Deba ata o val do Nerbión.

Relativo ou pertencente ao Carniano.

Primeiro piso e idade do Triásico Superior do dominio alpino, situado enriba do Ladiniano e debaixo do Noriano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Entrelazado que se realiza con tres fíos, feixes de febras ou calquera obxecto semellante, pasando alternativamente cada un deles por enriba e por debaixo dos outros dous, especialmente o que se realiza para adornar o cabelo.

carrapizo.

1. Cilindro de calquera material cun disco en cada extremo no que se enrola un fío, un cable, unha corda ou outro material flexible.

2. Conxunto formado polo cilindro, fío, cable, película, fita ou outro material envolvido nel.

3. Rolo de película fotográfica que vai introducido nun pequeno estoxo cilíndrico para que non lle afecte a luz exterior, provisto dun eixe que permite que a película do interior vaia desenrolándose.

Instrumento, colocado na cana de pescar, provisto dun mecanismo que consiste nunha manivela coa que se fai xirar a bobina na que está debandada a sedela.

Camiño estreito que se destina ao paso do carro que se utiliza como servizo para as leiras.

Abertura nun muro ou nun valado dunha leira destinada ao paso de carros ou animais.

Pegada que deixa a roda do carro nun camiño.

Cinta que suxeita un sombreiro ou un casco e que vai atada por debaixo do queixo ou no pescozo.

Material ríxido e groso que se obtén da pasta de papel ou do prensado de follas de papel húmidas, sobrepostas unhas sobre outras.

1. Obxecto plano de forma rectangular feito en cartolina ou en plástico onde figuran os datos da persoa á que pertence.

2. Tarxeta provista dunha banda magnética que emite unha entidade financeira a nome dunha persoa e que serve para efectuar operacións sen necesidade de posuír cartos en efectivo.

Anaco de cartolina que os árbitros ou xuíces de diversas categorías deportivas empregan para comunicar determinadas sancións disciplinarias.

1. Cartón preparado por medio da imprimación que se utiliza como soporte pictórico, especialmente en técnicas ao óleo ou de pastel en obras de medidas reducidas.

2. Debuxo preparatorio efectuado co mesmo tamaño que a obra definitiva, cando é necesario executar unha pintura ao fresco, en cabalete, cerámica, tapizaría, vidraría e mosaicos.

Medida empregada polos pescadores que equivale á cuarta parte de algo.

Tubo cónico de cartón sobre o que se envolve o fío producido e que serve de alma á fusada, evitando que o fío se enlee ao arrincala do fuso, ao transportala ou ao debandala.

...