"Coste" (En toda a entrada)

Óso plano e alongado da cintura pectoral dos vertebrados, que se sitúa en posición ventral e media. Está composto de diversas pezas soldadas, as estérnebras, e presenta tamén dous bordos laterais onde se insiren as costelas e a clavícula.

Parte anterior de cada un dos segmentos do exoesqueleto dos artrópodos.

Relativo ou pertencente a Fenicia, ao pobo fenicio ou á súa lingua.

Individuo do pobo fenicio.

Pobo de orixe semítica establecido cara a 3000 a C nunha franxa costeira de Siria Central.

Lingua afroasiática que falaban os antigos fenicios. Foi lingua viva desde o s XII a C ata o s III, e estendeuse pola costa mediterránea.

1. Relativo ou pertencente aos filisteos.

2. Individuo do pobo filisteo.

3. Pobo de orixe indoeuropea que se estableceu na rexión costeira de Palestina despois de fracasar no intento de invadir Exipto.

1. Que ten un gusto artístico vulgar. Tm s.

2. Que só ten en conta os intereses materiais.

Cavidade arredondada e pequena que hai nunha superficie.

Oco situado entre as costelas e os cadrís.

Oco pequeno que teñen algunhas persoas no queixo.

Ave mariña, da familia dos láridos. Xeralmente de tons cincentos no dorso e brancos no ventre nos adultos, nos máis novos e inmaduros a plumaxe é habitualmente parda. Son especies de hábitos costeiros.

Ave similar á gaivota chorona, con bico longo e estreito. Non presenta a cabeza negra no verán.

Ave que presenta cola e puntas das ás brancas, cabeza negra no verán, e cun antiface negro no inverno, peteiro e patas encarnadas.

Ave co bordo exterior das ás branco, patas e peteiro vermellos, cabeza marrón no verán e branca con dúas manchas escuras no inverno.

Gaivota, con dorso e ás escuras, cabeza e cola brancas, e patas rosas.

Ave que ten a punta das ás negras cunha mouta branca no bordo das ás, cola e partes inferiores brancas. Peteiro amarelo e patas verdosas.

Gaivota, co corpo robusto, ás gris claro, coas puntas negras, cabeza e cola brancas, patas amarelas, e peteiro amarelo cunha mouta vermella na punta.

Ave que posúe ás cunha franxa estreita branca no bordo, mancha auricular negra e parte superior da cabeza e do pescozo escuros, negros no verán, peteiro negro e patas rosas.

Ave cunha franxa negra desde o extremo das ás, que son brancas ao igual que a  cola que é lixeiramente gallada e que ten unha franxa negra no extremo. Peteiro fino amarelo e patas negras.

Carisma en virtude do que os apóstolos falaron linguas estranxeiras o día de Pentecoste.

Carisma polo que se entenden os sons inintelixibles dos que están posuídos polo Espírito Santo.