"Bran" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 1709.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Poñer brando ou fofo. Tm v pron.
-
-
aglomerar.
-
Resultado dunha aglomeración.
-
-
Rocha clástica (ou detrítica) pouco coherente constituída por fragmentos de rochas anteriores unidos por cemento.
-
Conxunto non consolidado de materiais piroclásticos (volcánicos) angulosos de máis de 3,2 cm de diámetro.
-
-
-
Material resultante dun proceso de aglomeración. Casos particulares de aglomerados son as láminas de partículas ou de fibras, de carbón ou doutros produtos.
-
Aglomerado de po de carbón, en forma de ladrillo (utilizado polos ferrocarrís e os barcos de vapor), ou de bólas ou ovoides (empregados nos fogares).
-
Aglomerado feito cos restos da fabricación de cortizas. A cortiza tritúrase de forma que se converte nun granulado, que é escaldado e aglomerado a presión seguindo procedementos especiais segundo as diversas clases de aglomerado: aglomerado negro, aglomerado branco, aglomerado para discos e aglomerado para tapóns.
-
-
-
-
Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.
-
Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.
-
Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.
-
Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.
-
Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.
-
Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.
-
Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.
-
Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.
-
-
-
Planta herbácea perenne, da familia das brasicáceas, que presenta follas imperipinnadas, flores de cor branca dispostas en acios e froito en silicua. Emprégase para combater as lombrigas e o escorbuto.
-
Nome común co que se denominan as plantas dos xéneros Cardamine e Lepidium.
-
-
-
-
Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.
-
Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.
-
Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.
-
Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.
-
Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.
-
-
Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos alamanos ou á súa lingua.
-
Individuo do pobo alamano.
-
Antigo pobo guerreiro integrado por tribos xermánicas que foi expulsados da zona de Brandenburgo no 178 por gots (godos) e eslavos e se estableceron na rexión do Main e á dereita do Rin.
-
Grupo de dialectos do altoalemán que se fala en Suíza, en Alsacia, en Vorarlberg, na metade sur de Baden, en Württemberg, agás a zona setentrional, e na Suabia bavaresa.
-
-
-
-
Árbore de gran altura do xénero Populus, da familia das salicáceas, de follas anchas con longo pecíolo e flores laterais e colgantes. Ten madeira branca, lixeira e resistente á auga.
-
Árbore da familia das salicáceas que ten as follas abrancazadas polo envés e a codia gris.
-
lamigueiro.
-
-
Madeira desta árbore.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Especie de pato de superficie, da familia dos anátidos, en que o macho ten a cabeza e o pescozo verdes cun colar branco, o peito castaño, o corpo cinsento, o peteiro amarelo e as patas alaranxadas; a femia é parda apencada co peteiro pardo alaranxado.
-
-
Primeira luz do día.
-
Túnica branca que se emprega o clero cristián en determinadas cerimonias litúrxicas.
-
Xénero literario da lírica trobadoresca que trata o tópico da separación dos amantes coa chegada do día.
-
Pesca de arrastre que se fai no crepúsculo matutino.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
atún branco.