"BUN" (En toda a entrada)

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

1. Asesor, relator, próximo a certos tribunais superiores.

2. Xurista que exerce funcións públicas de asesor próximo aos  tribunais integrados por xuíces non togados.

3. Instrutor dunha causa eclesiástica nomeado polo bispo, ben como cargo estable, ben para unha causa determinada.

4. Oficial do corpo xurídico militar que ten que emitir xuízos en todos os casos de interpretación ou aplicación das leis, propoñendo a resolución que corresponda en todos os procesos xudiciais que se instrúen no exército.

5. Membro do Tribunal da Rota Romana ou do Tribunal da Rota da Nunciatura.

Persoa que realiza unha auditoría.

1. Espazo que se utiliza para exercer a docencia nos centros de ensino.

2. Sala destinada á celebración de leccións ou cerimonias solemnes.

Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

Patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial pasou a referirse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns.

Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou como tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos.

Persoa licenciada en dereito que ten como profesión dar o seu parecer sobre cuestións de dereito e defender intereses doutros, especialmente en causas e xuízos diante dos tribunais.

Persoa que fala en defensa doutra.

Título aplicado á Virxe e a determinados santos a quen a devoción popular atribúe un poder sobre determinadas necesidades ou algún tipo de protección.

Defensor ou protector dos cabidos catedralicios e dos mosteiros desde a época carolinxia ata o s XII.

Avogado designado por un xuíz ou por un tribunal para a defensa do litigante, a quen se lle concedeu o dereito de xustiza gratuíta, ou para a defensa do acusado ou inculpado que nun proceso penal non o designa voluntariamente.

Nome popular do fiscal promotor da fe nas causas de canonización.

Letrado do estado.

Falar en favor de alguén ou dalgunha cousa.

Defender verbalmente ou por escrito intereses públicos ou privados, especialmente ante os tribunais de xustiza.

Formar un xuízo ou opinión de algo ou alguén.

Expor a alguén á decisión dun tribunal.

Facer que alguén sexa xuizoso ou sensato.

Nome dado ao cromóforo -N = N- enlazado xeralmente a dous radicais hidrocarbónicos.

Composto intensamente coloreado que ten o cromóforo azo, unido xeralmente a radicais arilo.

Colorante que ten o cromóforo azo e que se obtén fundamentalmente por diazotación ou copulación e son abundantes e variados.