"Alva" (En toda a entrada)

1. Principio ou lei xeral que goberna o tratamento ou a aplicación dalgunha cousa.

2. Conxunto de regras que establecen a relación equilibrada e harmónica das dimensións de algo conforme a un modelo ideal.

3. Conxunto de normas que regulan a proporción e a simetría en arquitectura e en escultura.

4. Principio a priori do uso recto de certas facultades do coñecemento na filosofía kantiana.

5. Norma ou regra á que obedece o proceso lóxico.

1. Relación dos santos canonizados pola Igrexa Católica.

2. Catálogo ou lista de libros que forman o patrimonio revelado, sagrado, oficial ou ortodoxo dunha relixión, e que constitúen a súa base doutrinal.

3. Colección dos libros recoñecidos e aceptados como inspirados e que constitúen a lista oficial dos libros da Biblia.

...

1. Molusco gasterópodo terrestre e pulmonado que presenta unha cuncha protectora e univalva en espiral e a cabeza diferenciada, con dous pares de tentáculos. Posúen unha dieta fundamentalmente herbívora e son hermafroditas.

2. Cuncha dun caracol.

Conduto do oído interno situado na espesura do óso temporal e enroscado en forma de espiral.

Peza cónica da maquinaria dun reloxo.

Cada unha das voltas que o xinete lle fai dar ao cabalo.

Curva plana, pechada e simétrica respecto ao eixe X que ten como ecuación, en coordenadas polares, r = 2a cos ϑ + K.

Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Castela.

Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.

Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.

Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.

1. Árbore do xénero Castanea, da familia das fagáceas, que se caracteriza por producir as castañas.

2. Árbore caducifolia de follas grandes, lanceoladas, fortemente dentadas, glabras, lustrosas e coriáceas. Os seus froitos reúnense dentro dun ourizo coriáceo e espiñento. Vive en terreos profundos, ricos en materia orgánica e pouco arxilosos.

3. Árbore caducifolia, da familia das hipocatanáceas, de follas compostas con froitos que abren en tres valvas.

Extracto acuoso da madeira e da cortiza do castiñeiro, que se emprega para o adobe de peles.

Articulación das dúas valvas dos moluscos lamelibranquios, que engrenan unha valva coa outra.

Cambio de sentido nas estruturas pregadas, que se corresponde coa zona de máxima curvatura.

Pequeno rectángulo de papel transparente engomado que permite adherir os selos ás follas do álbum.

Elemento químico, de número atómico 30 e peso atómico 65,38, que pertence ao grupo IIB da táboa periódica. É un dos metais que se localiza nun gran número de proteínas e un dos oligoelementos esenciais. Ten un gran número de aplicacións, como a galvanización do ferro e do aceiro, e a preparación de compostos de cinc.

Sólido cristalino delicuescente que se emprega na galvanización do ferro, como preservativo para a madeira, desinfectante, na preparación de cementos especiais e na industria téxtil.

Sólido en forma de pos brancos amorfos empregados como pigmento. OBS: Tamén se denomina branco de China ou branco de cinc.

Cristais incoloros que se empregan en medicina como mordente; como preservativo para o coiro e a madeira, e como axente branqueador.

Relativo ou pertencente aos cirrípedes.

Crustáceo da subclase dos cirrípedes.

Subclase de crustáceos mariños que se caracterizan por presentar o corpo e as patas cubertos por unha cuncha bivalva fixada ao substrato por medio dun pedúnculo. As patas están transformadas en cirros bífidos, cos que se alimentan. A esta subclase pertencen os arneiróns e os percebes.