"Conti" (En toda a entrada)

Corpo de estrutura lineal, flexible e de lonxitude indeterminada, que é o resultado do tratamento dunha fibra téxtil e que se emprega para coser, tecer ou bordar.

1. Fibra de liño ou cánabo.

2. Tecido de liño ou cánabo.

3. Conxunto de roupas feitas con liño ou cánabo.

Filamento de calquera material.

Dirección que toman as fibras da urda dun tecido ou da madeira.

Parte afiada dun instrumento cortante.

Corrente moi delgada e continua dun líquido.

Corpo metálico flexible, de forma capilar e de lonxitude indefinida, xeralmente recuberto por unha capa illante, empregada para conducir a electricidade.

...

Acción e efecto de flutuar.

1. ariación experimentada no curso xeral da actividade económica ou nunha magnitude económica relevante.

2. ariación no prezo e na cifra de vendas dun determinado produto, en función da época do ano.

3. ariación no valor de cambio das moedas como consecuencia de aumentos ou diminucións na súa oferta e demanda, en función da evolución económica dos países.

Desviación do valor dunha magnitude variable respecto do seu valor medio.

Movemento ondulatorio dun líquido.

Sensación de onda que experimenta a man colocada sobre a pel a nivel dunha rexión tumescente, mentres que a outra man, colocada no costado contrario, provoca, mediante un golpe, unha oscilación do líquido contido.

Soporte no que se coloca un recipiente para quentar o seu contido.

Parte dun aparato para producir enerxía calorífica, como pode ser un forno ou unha caldeira, onde se produce a combustión.

Froito seco, polispérmico, monocarpelar e dehiscente que se abre segundo a liña de sutura ventral.

1. Cripta ou cavidade pequena da pel ou das mucosas, xeralmente de función secretora.

2. Folículo de forma tubular que contén a raíz do pelo e no que verten o seu contido as glándulas sebáceas. Existen en toda a superficie cutánea dos mamíferos, agás na palma das mans e na planta dos pés.

3. Folículo de De Graaf non maduro, en proceso de desenvolvemento.

4. glándula sebácea.

5. Lesión anatomicopatolóxica típica que produce o bacilo de Koch nos tecidos.

Coidado excesivo da forma, das normas e das convencións sociais.

1. Sistema filosófico que se caracteriza pola importancia que se lle dá ás estruturas xerais dun obxecto, dunha ciencia ou dunha disciplina.

2. Sistema metafísico que explica a intelixibilidade da natureza pola forma ou leis do pensamento.

Corrente lingüística herdeira do estruturalismo que concibe a lingua como unha forma pura. O seu máximo representante foi L. Hjelmslev.

Tendencia literaria desenvolvida pola escola de formalistas rusos que propugna que os contidos das imaxes poéticas se basean nos principios sintácticos, morfolóxicos, rítmicos e métricos que configuran a totalidade do texto poético.

Tendencia creativa teatral en que os significantes se sitúan nun primeiro plano, mentres os significados, ou a mensaxe, perden importancia e interese.

Doutrina que propugna que a ciencia matemática só é un xogo formal con símbolos e regras. A construción dun sistema formal resulta de obter, a partir duns axiomas iniciais, dos que pode non existir ningunha realización concreta, un conxunto consistente de teoremas.

Predominio dos contidos técnicos ou formais sobre os contidos expresivos ou poéticos nunha obra de arte.

            p (p-a) (p-b) (p-c)

Forma establecida ou convencional para expresar ou realizar algo.

1. Forma establecida ou usual para redactar un documento.

2. Esquema empregado polos notarios como base de redacción dun documento.

Forma ou medio de solucionar un problema.

1. Relación ou lista dos compoñentes de algo.

2. Prescrición que lle fai o médico ao enfermo sobre os medicamentos que debe tomar e a forma de administralos.

3. Fórmula dun medicamento que comprende produtos activos e excipientes e que debe seguirse na preparación do medicamento para proporcionarlle a composición adecuada.

4. ...

Que é duro e resistente.

1. Que ten boa saúde.

2. Que posúe unha gran forza para resistir moralmente.

Que sobresae nunha materia polo moito que a domina.

1. Que ten unha constitución física corpulenta.

2. Aplícase á persoa de constitución grosa. 5

Que supera o normal.

Que pode impactar ou impresionar polo seu contido.

...

1. Parte que se separa dun todo.

2. Parte dun solo onde os compoñentes están comprendidos entre uns límites de magnitude determinados.

3. Produto que se obtén polo fraccionamento dunha mestura.

4. Parte que queda dunha mostra de solo unha vez extraídos a materia orgánica, os carbonatos e os sales solubles.

5. Fracción de moles dun determinado compoñente dunha mestura ou disolución sólida, líquida ou gasosa que está contida nun mol desa mestura ou disolución.

1. Acción de romper ou romperse algo.

2. Expresión que significa a manifestación da eucaristía.

1. ...

Acción e efecto de fragmentar ou fragmentarse.

División dunha masa rochosa en fragmentos a causa da acción do xeo e da cuberta vexetal.

Proceso polo que unha longa e continua área de hábitat é reducida e dividida en dous ou máis fragmentos.