"par(a)" (En toda a entrada)

limpar.

Que non ten manchas nin sucidade.

Que ten o hábito ou o costume da limpeza.

Que non ensucia, dana ou contamina.

Que está libre de algo.

Que non ten alteracións.

Que está despoxado do que lle sobra ou do que non serve.

Que está ben feito.

Que segue as regras fixadas.

Que ten horadez ou decencia.

...

1. Entidade urbana sen xurisdición propia formada, en xeral, por un número relativamente escaso de habitantes.

2. ila ou lugar determinados.

1. Cada un dos asentos ou lugares destinados ao público, nun local de espectáculos, reunións ou similares.

2. Billete que dá dereito a ocupar unha localidade.

Lugar concreto onde se atopa ou foi atopada unha determinada planta.

Propiedade dos seres ou dos corpos naturais de ocupar un lugar no espazo.

Localidade que lle dá nome a un estrato tipo.

Ciencia que estuda os enunciados válidos ou formalmente verdadeiros ou que trata da relación de consecuencia entre enunciados. 

Maneira de pensar ou de razoar.

Explicación, acción ou razoamento coherente.

Forma natural de desenvolverse algo.

Estudo alxébrico da lóxica como linguaxe, das estruturas que presentan as diferentes lóxicas para chegar a atopar estruturas alxébricas, pouco usuais no ámbito da álxebra clásica.

Lóxica non clásica xurdida no ámbito da mecánica cuántica cando nas proposicións relativas aos enunciados desta mecánica poden ser representadas por subespazos pechados dun espazo de Hilbert complexo e separable.

Teoría matemática que permite establecer métodos alxébricos para o estudo e a resolución de problemas moi diversos de conmutación dos circuítos eléctricos.

Dar a coñecer algo mediante palabras ou outros medios. Tm v pron.

Deixar ver un sentimento ou actitude. Tm v pron.

Expoñer o Santísimo Sacramento á adoración dos fieis.

Dar alguén a súa opinión sobre algo.

Participar alguén nunha manifestación.

Peza de roupa que poñen algunhas mulleres para tapar a cabeza e parte das costas.

Peza de roupa que se ata á cintura, e ás veces tamén ao pescozo, e que se pon por encima da outra roupa para non manchala ou mollala.

Pano pequeno que se emprega para tapar algo.

Mandil, xeralmente de cor negra e adornado con abelorios, que as mulleres axustaban á cintura mediante un broche e vestían nas festas.

Relativo ou pertencente aos mantoideos.

Insecto da suborde dos mantoideos.

Suborde dos dictiópteros que presentan o primeiro par de patas moi fortes e longas e o corpo longo.

1. Figura de diferentes materiais, que imita unha cara, con buracos para os ollos e a boca, co que unha persoa cobre o rostro.

2. Peza de veludo ou satén con buratos para os ollos, utilizada para tapar a cara e non ser recoñecido.

1. Peza empregada para protexer a cara.

2. Gorgueira e tea metálica bordeadas con coiro que, en esgrima, se adapta á cara por medio dunha tira elástica.

3. Careta de caucho ou lona impermeable, que protexe os ollos e as vías respiratorias nun entorno de aire irrespirable.

4. Careta de tule ou tea metálica, destinada a protexer a cara e a cabeza das picaduras das abellas ao manipular as colmeas.

5. Careta que cobre o nariz e a boca e que axuda a inhalar o osíxeno que procede dun depósito.

6. Careta provista de filtros de vidro, empregada polos obreiros para protexer o rostro nalgúns traballos perigosos.

7. ...

Masa composta de branco de España e aceite de liñaza, que empregan os pintores e os carpinteiros para tapar furados e raiados e polos vidreiros para suxeitar os vidros.

Masa que se coloca enriba dunha superficie dunha peza fundida antes de pintala.