"deus" (En toda a entrada)

Que ten unhas dimensións menores ca as correntes ou normais entre os da súa especie.

Que non ten moita importancia.

Que ten pouca idade.

Persoa que aínda está na época da nenez.

Tipo de epilepsia xeneralizada con perda da consciencia, de pequena duración e sen crises convulsivas.

Froito da pereira, ancho na base e estreito na parte superior.

Interruptor eléctrico con forma similar á do froito.

Barba que se deixa crecer no queixo.

Recipiente ou ampola que se emprega para botar líquido e que ten forma dese froito.

Acción e efecto de perdoar.

Remisión total ou parcial da pena merecida, dunha débeda ou unha obriga pendentes, por parte de quen ten o poder.

Remisión que Deus fai das culpas a través de diversos ritos de expiación.

Calidade do que é perfecto.

Cousa perfecta.

1. Realización dun fin ou correspondencia de calquera cousa á norma ou tipo, de forma que non pode ser mellorada.

2. Práctica do amor a Deus e ao próximo dunha maneira eminente, aínda que sempre perfectible, polo feito de que só Deus é perfecto.

Fase e momento dos actos xurídicos en que, ao concorrer os requisitos, nacen dereitos e obrigas.

1. Individuo da especie humana.

2. Mesmo individuo cando é unha persoa indeterminada.

3. Conxunto ou grupo de persoas, sexa ou non recoñecido como persoa xurídica.

1. Suxeito de dereito e deberes.

2. Todo ser humano.

3. Conxunto de persoas ou de bens recoñecidos para o Estado como un suxeito de dereito con personalidade independente dos seus asociados, ou dos seus favorecidos, que se organiza para a consecución de algo.

1. Individuo humano como ser que, dotado de conciencia, transcende a realidade físico-biolóxica, goza dunha radical autonomía, realízase adecuadamente na relación cos outros e pode decidir por el mesmo o seu propio destino.

2. ...

Que expresa unha profunda devoción por Deus e pola fe relixiosa.

Que sente piedade ou compaixón polos demais.

Aplícase ao obxecto que provoca compaixón.

Devoción ou virtude moral que inclina a actos de devoción nas cousas santas ou da relixión.

Compaixón ou sentimento de dor provocado pola desgraza dos outros.

Un dos sete dons do Espírito Santo que perfecciona a vontade do home, inculcándolle un amor filial a Deus e facilitándolle o exercicio das virtudes cristiás.

Calidade de pleno.

Estado ou situación de maior intensidade de algo.

Fase en que o Novo Testamento sitúa a encarnación do fillo de Deus.

1. Conxunto dos habitantes dun territorio unidos por vínculos naturais e sociais.

2. Conxunto de individuos que pertencen a unha mesma raza, etnia, cultura ou relixión.

3. Conxunto de habitantes dunha cidade ou vila.

4. Xente que pertence á clase traballadora.

1. Conxunto de fieis que participan nun acto litúrxico.

2. Designación do pobo de Israel como pobo escollido por Deus e obxecto da alianza que o obrigaba a servilo con exclusión de calquera outro deus.

1. Que apenas ten, ou que non ten, o necesario para vivir. Tm s.

2. Persoa que vive da caridade.

Que é escaso ou insuficiente.

Que expresa conmiseración ou pena.

Membro dunha congregación relixiosa ou seita, que subliña así a súa condición de austeridade e a súa adhesión ao espírito da pobreza evanxélica.

Utilización estética dunha certa clase de obxectos extraídos do uso da vida cotiá, cunha finalidade estética.

1. Persoa consciente da propia insuficiencia que espera todo de Deus, cunha felicidade que se debe ao feito de que deixará de ser pobre coa chegada do Reino de Deus.

2. Persoa inxenua que non ten malas intencións.

...