"deus" (En toda a entrada)

Dar diñeiro ou outra cousa por algo. Tm abs.

Cumprir alguén a condena que se lle impuxo por un delito ou erro. Tm abs.

Corresponder ao cariño ou beneficio que se recibe. Tm abs.

Sufragar os gastos doutra persoa.

Mostrar orgullo de algo diante dos demais.

Macho que tivo un ou máis fillos.

Persoa que exerce as funcións paternas con outras persoas.

Persoa que crea ou promove unha obra, actividade ou outra cousa.

Pai e nai como conxunto de proxenitores.

1. Deus, en tanto que creador. No cristianismo é a primeira persoa da Trindade, denominada Deus Pai e Pai Eterno.

2. Título anteposto ao nome dos sacerdotes dunha orde relixiosa ou cualificativo da orde ou cargo.

3. Cada un dos escritores de fins do s I ata a segunda metade do s II que recibiron a doutrina dalgún apóstolo.

4. Cada un dos participantes nun concilio con voto deliberativo.

5. Cada un dos primeiros anacoretas e cenobitas cristiáns dos desertos de Exipto e Palestina (ss IV e V).

6. ...

1. Elemento lingüístico significativo composto por un ou máis fonemas que ten unha función sintáctica e semántica estable.

2. Representación gráfica dos fonemas que constitúen unha palabra.

3. Palabra que está formada por máis dun lexema.

4. Palabra formada por adición, supresión ou intercambio de sufixos.

5. Palabra que non posúe variacións flexivas.

6. Palabra que non deriva doutra da mesma lingua.

7. Palabra que está formada por un só lexema.

1. Facultade de falar.

2. ...

1. Alimento que resulta da cocción dunha masa constituída por unha mestura de fariña, auga, sal e fermento, despois de sometela a un proceso de fermentación.

2. Peza grande e redonda en que se divide esa masa cocida.

3. Peza de pan de forma alongada máis ancha no medio ca a nos extremos.

4. Pan que se elabora con fariña milla.

5. Pan que se obtén cando a masa se pon a cocer nun molde metálico, previamente engraxado.

6. Pan que se fai con fins terapéuticos.

7. Pan que se elabora con fariña integral.

8. Pan esmiuzado que se emprega para cociñar.

Cereal que se emprega para facer a fariña do pan.

...

1. Igrexa ou edificio que contén as tumbas dos homes ilustres ou dos soberanos dun país.

2. Monumento funerario en que repousan varias persoas.

3. Templo destinado a todos os deuses na cultura grecolatina.

Conxunto das divindades dunha cultura.

Epíteto aplicado a Deus Pai no símbolo da fe, e ás representacións de Xesús Cristo como señor do universo, típicas da arte bizantina, coa figura de Xesús Cristo só en busto e en actitude de bendicir, que aparecen nas ábsidas e nas cúpulas das igrexas.

Sobrenome dado a Zeus e a outras divindades gregas da época helenística.

Xardín mítico de felicidade do comezo e da fin dos tempos.

Lugar onde as almas das persoas gozan da presenza de Deus.

Lugar de gran beleza natural ou moi ameno e confortable.

País cunha presión fiscal baixa ou nula sobre os ingresos e os beneficios das sociedades, e que concede grandes exencións fiscais para os ingresos derivados das inversións que pretende favorecer.