"SS" (En toda a entrada)

Acción e efecto de radiar.

1. Emisión e propagación de enerxía sen necesidade dun soporte material.

2. Partícula elemental emitida polos núcleos radioactivos.

3. Enerxía emitida en forma de radiación electromagnética pola atmosfera como consecuencia do seu quecemento.

4. Porción da radiación atmosférica que é devolta á Terra.

5. Radiación electromagnética proveniente de todas as direccións do espazo, resultado da superposición no espazo das emisións individualmente débiles de fontes que emiten principalmente nas bandas de radio e de raios X.

6. bremsstrahlung.

7. Diferenza ou balance entre a radiación emitida pola superficie terrestre e a absorbida proveniente da atmosfera.

8. Enerxía emitida polo Sol en forma de radiación electromagnética constituída por raios X, raios γ e raios ultravioletas.

9. ...

Relativo ou pertencente aos ráfidos.

Ave da familia dos ráfidos.

Familia de aves, da orde das columbiformes, que comprendía tres especies, extintas entre os ss XVII e XVIII, á que pertencía o dodo.

1. Prerrogativa que corresponde ao soberano nos seus dominios.

2. Cada un dos dereitos que os soberanos europeos dos ss XVII e XVIII foron adquirindo en asuntos eclesiásticos grazas á política do regalismo.

Privilexio eclesiástico outorgado pola Santa Sé a un soberano.

Privilexio ou excepción privativa ou particular que ten alguén nalgunha cousa.

1. Forma de goberno representativa, na que o cargo de xefe de estado é resultado dunha votación popular, directa ou indirecta. Designa a formación social no seu conxunto e é sinónimo de estado.

2. Corpo político dun estado.

1. Unidade administrativa de primeiro grao de Iugoslavia e da antiga URSS.

2. Unidade administrativa de primeiro grao de Rusia e Xeorxia.

Calidade de republicano.

Doutrina dos partidarios da república como forma de goberno, que a partir da achega ideolóxica de J. Locke, Montesquieu e J. Rousseau, apareceu moi relacionado inicialmente co liberalismo.

Pensamento favorable á forma de goberno republicana.

Sección separada da caccia e o madrigal, moitas veces cun cambio de ritmo, e que corresponde a un texto tamén diferenciado, no s XIV.

Conclusión orquestral que segue a unha aria ou a un recitativo acompañado, na ópera dos ss XVII-XIX, ou que introduce outra vez un tema cantado.

Relativo ou pertencente ao románico.

Aplícase ao primeiro estilo europeo do Occidente cristián medieval, que se practicou durante os ss XI, XII e XIII, e que afectou a todas as artes, e que se caracterizou en arquitectura por presentar muros macizos, arco de medio punto, bóveda de canón, ábsidas semicirculares cubertas con bóveda de pedra e planta de cruz latina.Tm sm.

Conxunto de linguas derivadas do latín vulgar, como o galego, o portugués, o asturleonés, o castelán, o aragonés, o catalán, o occitano, o francés, o italiano, o romanche e o romanés.