"conde" (En toda a entrada)

Circunstancia que demostra a ausencia dun sospeitoso do lugar do delito no momento no que se cometeu.

Razón ou escusa coa que se pretende esconder o motivo real dalgunha cousa.

1. Recompilación de normas legais sobre unha rama do dereito ordenadas metódica e sistematicamente.

2. Ordenamento xurídico positivo que regula as relacións entre particulares.

3. Ordenamento positivo que regula as relacións xurídicas de carácter mercantil.

4. Ordenamento racional e sistemático dos enunciados xurídico-penais que establece os delitos e as penas.

5. Corpo legal que establece e sistematiza a lexislación penal relativa ao exército.

6. Texto de dereito positivo que regula o sistema de administración de xustiza, que está constituído por dous textos independentes, un dedicado ao procedemento civil e outro dedicado ao procedemento penal.

1. Conxunto de regras que rexe un dominio ou un aspecto que se expresa, seguindo o modelo do código.

2. Conxunto das normas de cada estado sobre os produtos alimentarios, as materias primas e os materiais anexos.

...

Acción de comprender.

Facultade de comprender.

Condescendencia cara aos actos, comportamentos ou sentimentos doutro.

Conxunto de caracteres dun ser ou comúns aos seres dunha clase.

Captación do significado completo dun texto lido.

Título ou dignidade de conde.

Circunscrición territorial baixo a xurisdición dun conde.

1. Circunscrición administrativa de primeira orde de Hungría, Irlanda e Liberia.

2. Circunscrición administrativa de segunda orde en Reino Unido, dividida en distritos rurais e urbanos; e en EE UU, administrada por un sheriff.

Título nobiliario que na escala xerárquica está por riba do de vizconde e por debaixo do de marqués.

Persoa que posúe o título nobiliario de conde.

Dignatario ou funcionario ao servizo dun monarca que ten ao seu cargo o goberno dun condado.

Acción e efecto de condecorar.

Insignia honorífica coa que se condecora a alguén como galardón por algún mérito notable.

Clase e extensión dunha pena.

Parte decisoria da sentenza en que se impón ao acusado unha obriga.

Posicionamento en contra de algo.

Pronunciamento da sentenza que obriga a un dos litigantes, o que actuou con temeridade ou mala fe, a facerse cargo dos gastos xudiciais que orixina o procedemento.

Suspensión do cumprimento da pena imposta ao delincuente coa condición de que o suxeito non volva delinquir ou cumpra unha serie de requisitos ou cargas legalmente previstas.