"cole" (En toda a entrada)

Ciencia que estuda a posición, os movementos, a natureza, a estrutura e a evolución, individual ou colectiva, de todos os corpos celestes.

Denominación que designa a parte da astrometría que se ocupa da determinación da posición dos astros e do observador.

Rama da astronomía que se limita a describir os corpos celestes e a explicar superficialmente os fenómenos astronómicos.

Parte da astrometría que se ocupa do cálculo da posición dos astros e do observador.

Parte da astrometría que se ocupa dos problemas da navegación astronómica.

Estudo e descrición do movemento dos corpos celestes a partir da mecánica celeste.

1. Colección sistemática de mapas ou esquemas cartográficos.

2. Colección de mapas celestes que ordena desde os poucos centenares de estrelas máis brillantes ata os millóns de estrelas visibles só con grandes telescopios.

3. Recompilación de datos meteorolóxicos expostos sobre a base cartográfica dun territorio en concreto.

4. Conxunto de mapas que reflicten a distribución espacial dos feitos lingüísticos.

5. Compilación de mapas.

Colección sistemática de láminas, debuxos, cadros ou tablas destinadas a facilitar a comprensión dunha obra.

Primeira vértebra dos tetrápodos, articulada co cranio. Ten forma de arco, e o seu corpo está soldado á segunda vértebra ou axe.

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Xuízo que algunha persoa ou colectividade fai de si mesma.

Crítica dunha obra feita polo seu mesmo autor.

Dereito e poder de rexer ou de dirixir.

1. Poder regular exercido sobre unha ou varias colectividades de forma que reciban unha certa orde de subordinación e superordinación, así como un sistema de dereitos e deberes.

2. Que admite a necesidade dunha autoridade soberana.

Persoa investida de propiedades imperativas.

Coñecemento que alguén ten sobre unha materia ou asunto, polo que a súa opinión prevalece sobre a dos demais.

Persoa que domina unha certa materia ou asunto.

Dar noticia a alguén dalgunha cousa para que estea advertido e obre en consecuencia.

Facer que alguén saiba que algunha cousa lle pode supor algún problema.

Advertir a alguén, especialmente a algún colectivo profesional, para que preste os seus servizos.

Proposición indiscutida ou admitida por todos.

Proposición que se admite sen demostración, como punto de partida dunha teoría ou ciencia.

Termo primitivo ou definición, en gramática xenerativa.

Axioma segundo o que, dada unha colección de conxuntos, existe un método de designar un elemento particular de cada conxunto cun elemento especial deste conxunto. OBS: A grafía representa o son [ks].