"Rif" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 655.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Monumento elevado enriba do solo, destinado aos sacrificios culturais ou a colocar imaxes, queimar incenso ou perfumes, segundo o tipo de culto das diversas relixións.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción de discutir dun xeito violento, incluso cunha pequena rifa.
-
-
-
Adubo que consistía nunha mestura de auga e excrementos de animais.
-
Calquera sal natural de aluminio utilizado para curtir.
-
Adubo ao aluminio feito con este produto.
-
Buraco ou tina destinada a almacenar o alume de Rocca.
-
-
-
Sulfato dobre de potasio e de aluminio hidratado, de cristais octaédricos, que se emprega para curtir peles, na purificación de augas, como aditivo alimentario e en medicina como astrinxente.
-
Calquera dos sulfatos dobres dun metal trivalente e dun metal monovalente isomorfos do alume común.
-
Sulfato dobre de potasio e aluminio anhidro en forma de pos brancos que ten propiedades astrinxentes e absorbe a humidade do aire.
-
Composto empregado como mordente en tinturas, no adubo do cromo e en fotografía como fixador.
-
...
-
-
-
-
Elemento metálico, que pertence ao grupo III da táboa periódica, de cor branca arxéntea, dúctil e moi maleable. Atópase sobre todo en forma de silicatos, de óxido e de fluoruro dobre de aluminio e de sodio, pero nunca en forma libre. As aplicacións do aluminio metálico e das súas aliaxes son moi importantes e variadas.
-
Composto empregado na fabricación de lacas, como mordente de tinturas e para a ignifugación e impermeabilización de tecidos.
-
Pasta formada por pos de aluminio e un disolvente, utilizada como pigmento na fabricación de pinturas. Dispérsase mellor ca o aluminio en po, forma películas con máis facilidade, cun manexo máis sinxelo e un menor risco de incendio.
-
Pos de aluminio de cor gris brillante e de forma laminar. Empréganse en aluminotermia, para os flashes fotográficos, na fabricación de aceiro, de explosivos e como pigmento para pinturas metálicas.
-
Designación xenérica das aliaxes a base de cobre e aluminio de gran resistencia mecánica. Emprégase no revestimento de iates e na industria química.
-
Cloruro anhidro moi empregado como catalizador na industria do petróleo.
-
Composto empregado para espesar lubricantes na industria de pinturas e para a impermeabilización de tecidos.
-
Sólido empregado como mordente nas tinturas pola súa capacidade de absorber un colorante cando precipita dunha solución que contén ese colorante.
-
Lámina de aluminio obtida mediante sucesivas laminacións dunha cinta ou prancha de aluminio puro.
-
Grupo de compostos que comprende o caolín, as arxilas e os alúminosilicatos.
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Gran rede de arrastre rectangular, duns cen metros de longo e dez de alto, de malla de cincuenta milímetros, que leva por riba uns cortizos e pola parte inferior pandulleiras para que se manteña vertical. As cabezas rematan en dúas cordas ou tiros, unha de 450 m de longo e outra de 40 m, que tamén levan cortizos para poder tirar mellor delas. Lárgase durante o día dende unha barca, que deixa o tiro curto amarrado en terra mentres vai deitando a rede en forma de arco ata chegar de novo á beira, onde cinco homes tiran dela para coller o peixe. Emprégase no Baixo Miño para a pesca da zamborca e do salmón.
-
-
Relativo ou pertencente a un ambulacro.
-
Conxunto de canais e vesículas distribuídos polo corpo dos equinodermos a través dos que circula a auga. Denomínase tamén sistema acuífero e ten unha función circulatoria, respiratoria e locomotora.
-
ambulacro.
-
Cada unha das placas do exoesqueleto de moitos equinodermos.
-
Cada un dos orificios que presentan as placas ambulacrais, polos que saen os ambulacros.
-
-
-
Que está unido pola amizade con alguén.
-
Que ten afección por algo ou por alguén.
-
Persoa con quen alguén fai vida matrimonial sen estar legalmente casados.
-
Termo para designar ‘o amado, o namorado’, nas cantigas de amigo da lírica galego-portuguesa medieval.
-
Dous números, dos que cada un é a suma de todos os divisores do outro.
-
-
-
-
Afección profunda por unha persoa.
-
Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.
-
-
Obxecto de amor, persoa estimada.
-
Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.
-
Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.
-
Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.
-
Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.
-
-
Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.
-
...
-
-
-
-
-
Árbore, da familia das anacardiáceas, de follas alternas, simples e coriáceas, e de flores irregulares, propia de América Central e cultivada nos países cálidos polo seu froito (anacardio), e pola súa madeira.
-
Pedúnculo carnoso e piriforme do froito do anacardio, zumarento, agridoce, recendente e comestible.
-
-
-
Exsudado da casca do anacardo, que ten diversas aplicacións, como tintas, insecticidas, produtos farmacéuticos, vernices ou encadernacións.
-
Líquido que se obtén da pel do froito do anacardo cuxos principais compoñentes son o ácido anacárdico (90%), un difenol e un produto vesicante.
-
-
-
-
Que analiza.
-
Prisma de Nicol ou outro sistema óptico que, nun polarímetro, recibe a luz que lle envía o polarizador.
-
Aparato que permite facer a análise química cuantitativa dun ou varios dos compoñentes dunha mostra. Empréganse en industria, en análise clínica e en oceanografía.
-
Aparato industrial destinado a medir a composición dos fumes ou gases producidos nunha combustión.
-
Aparato de medida electrónico que ten por finalidade efectuar nun transistor as medidas que permiten obter os parámetros, as características e o comportamento nunhas condicións dadas.
-
Nome dado aos primeiros calculadores analóxicos.
-
Cada un dos sistemas sensoriais exteroceptivos (analizadores periféricos), dos nervios aferentes e dos centros nerviosos corticais (analizadores centrais), na escola de Paulov.
-