"Rif" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 655.

  • Monumento elevado enriba do solo, destinado aos sacrificios culturais ou a colocar imaxes, queimar incenso ou perfumes, segundo o tipo de culto das diversas relixións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción de discutir dun xeito violento, incluso cunha pequena rifa.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Adubo que consistía nunha mestura de auga e excrementos de animais.

      2. Calquera sal natural de aluminio utilizado para curtir.

      3. Adubo ao aluminio feito con este produto.

      4. Buraco ou tina destinada a almacenar o alume de Rocca.

      1. Sulfato dobre de potasio e de aluminio hidratado, de cristais octaédricos, que se emprega para curtir peles, na purificación de augas, como aditivo alimentario e en medicina como astrinxente.

      2. Calquera dos sulfatos dobres dun metal trivalente e dun metal monovalente isomorfos do alume común.

      3. Sulfato dobre de potasio e aluminio anhidro en forma de pos brancos que ten propiedades astrinxentes e absorbe a humidade do aire.

      4. Composto empregado como mordente en tinturas, no adubo do cromo e en fotografía como fixador.

      5. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento metálico, que pertence ao grupo III da táboa periódica, de cor branca arxéntea, dúctil e moi maleable. Atópase sobre todo en forma de silicatos, de óxido e de fluoruro dobre de aluminio e de sodio, pero nunca en forma libre. As aplicacións do aluminio metálico e das súas aliaxes son moi importantes e variadas.

    2. Composto empregado na fabricación de lacas, como mordente de tinturas e para a ignifugación e impermeabilización de tecidos.

    3. Pasta formada por pos de aluminio e un disolvente, utilizada como pigmento na fabricación de pinturas. Dispérsase mellor ca o aluminio en po, forma películas con máis facilidade, cun manexo máis sinxelo e un menor risco de incendio.

    4. Pos de aluminio de cor gris brillante e de forma laminar. Empréganse en aluminotermia, para os flashes fotográficos, na fabricación de aceiro, de explosivos e como pigmento para pinturas metálicas.

    5. Designación xenérica das aliaxes a base de cobre e aluminio de gran resistencia mecánica. Emprégase no revestimento de iates e na industria química.

    6. Cloruro anhidro moi empregado como catalizador na industria do petróleo.

    7. Composto empregado para espesar lubricantes na industria de pinturas e para a impermeabilización de tecidos.

    8. Sólido empregado como mordente nas tinturas pola súa capacidade de absorber un colorante cando precipita dunha solución que contén ese colorante.

    9. Lámina de aluminio obtida mediante sucesivas laminacións dunha cinta ou prancha de aluminio puro.

    10. Grupo de compostos que comprende o caolín, as arxilas e os alúminosilicatos.

    11. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Gran rede de arrastre rectangular, duns cen metros de longo e dez de alto, de malla de cincuenta milímetros, que leva por riba uns cortizos e pola parte inferior pandulleiras para que se manteña vertical. As cabezas rematan en dúas cordas ou tiros, unha de 450 m de longo e outra de 40 m, que tamén levan cortizos para poder tirar mellor delas. Lárgase durante o día dende unha barca, que deixa o tiro curto amarrado en terra mentres vai deitando a rede en forma de arco ata chegar de novo á beira, onde cinco homes tiran dela para coller o peixe. Emprégase no Baixo Miño para a pesca da zamborca e do salmón.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a un ambulacro.

    2. Conxunto de canais e vesículas distribuídos polo corpo dos equinodermos a través dos que circula a auga. Denomínase tamén sistema acuífero e ten unha función circulatoria, respiratoria e locomotora.

    3. ambulacro.

    4. Cada unha das placas do exoesqueleto de moitos equinodermos.

    5. Cada un dos orificios que presentan as placas ambulacrais, polos que saen os ambulacros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que está unido pola amizade con alguén.

    2. Que ten afección por algo ou por alguén.

    3. Persoa con quen alguén fai vida matrimonial sen estar legalmente casados.

    4. Termo para designar ‘o amado, o namorado’, nas cantigas de amigo da lírica galego-portuguesa medieval.

    5. Dous números, dos que cada un é a suma de todos os divisores do outro.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Afección profunda por unha persoa.

      2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

    1. Obxecto de amor, persoa estimada.

    2. Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

    3. Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

    4. Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

    5. Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

      1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Árbore, da familia das anacardiáceas, de follas alternas, simples e coriáceas, e de flores irregulares, propia de América Central e cultivada nos países cálidos polo seu froito (anacardio), e pola súa madeira.

      2. Pedúnculo carnoso e piriforme do froito do anacardio, zumarento, agridoce, recendente e comestible.

      1. Exsudado da casca do anacardo, que ten diversas aplicacións, como tintas, insecticidas, produtos farmacéuticos, vernices ou encadernacións.

      2. Líquido que se obtén da pel do froito do anacardo cuxos principais compoñentes son o ácido anacárdico (90%), un difenol e un produto vesicante.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que analiza.

    2. Prisma de Nicol ou outro sistema óptico que, nun polarímetro, recibe a luz que lle envía o polarizador.

    3. Aparato que permite facer a análise química cuantitativa dun ou varios dos compoñentes dunha mostra. Empréganse en industria, en análise clínica e en oceanografía.

    4. Aparato industrial destinado a medir a composición dos fumes ou gases producidos nunha combustión.

    5. Aparato de medida electrónico que ten por finalidade efectuar nun transistor as medidas que permiten obter os parámetros, as características e o comportamento nunhas condicións dadas.

    6. Nome dado aos primeiros calculadores analóxicos.

    7. Cada un dos sistemas sensoriais exteroceptivos (analizadores periféricos), dos nervios aferentes e dos centros nerviosos corticais (analizadores centrais), na escola de Paulov.

    VER O DETALLE DO TERMO