"Pin" (En toda a entrada)

Nivelar coa garanda a pedra fixa do muíño.

Sinalar coa garanda o labor que se vai facer nunha peza de carpintaría.

Planta herbácea perenne, da familia das brasicáceas, que presenta follas imperipinnadas, flores de cor branca dispostas en acios e froito en silicua. Emprégase para combater as lombrigas e o escorbuto.

Nome común co que se denominan as plantas dos xéneros Cardamine e Lepidium.

Que acaba en punta.

Aplícase á folla cando os seus bordos forman un ángulo agudo no ápice.

1. Aplícase ao fonema en que o seu segundo formante se manifesta cunha frecuencia elevada, superior, normalmente, aos 1.400 ciclos por segundo.

2. Aplícase ao fonema consonántico articulatoriamente constituído por dúas cavidades de resonancia bucal (/t/-/d/).

Son alto, dun número de vibracións por segundo maior ca os dos graves ou baixos.

Enfermidade que ten un curso relativamente rápido.

Palabra en que a sílaba tónica é a última.

1. Ave de rapina que pertence principalmente aos xéneros Hieraetus Aquila, Haliaetus, Pithecophaga, Circaetus e Pandion. É de grandes dimensións, cun bico forte e curvado, a cabeza prominente e cuberta de plumas, coas patas curtas con plumas ata o comezo dos dedos, e as garras moi fortes. As ás son longas e voan a grande altura.

2. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe castaña e co píleo, a caluga e os ombreiros dun branco amarelado.

3. Aguia da familia dos pandiónidos, de plumaxe contrastada entre a parte superior escura e a inferior branca. Na cabeza presenta unha pequena curupela e un anteface negro.

4. Aguia da familia dos accipítridos, coa parte inferior da plumaxe escura nas ás e branca no peito.

5. Aguia da familia dos accipítridos, de plumaxe escura con dourados na cabeza e na caluga.

Denominación alquimista de diversas substancias, especialmente das sublimadas como o cloruro mercurioso ou o cloruro amónico.

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

Libro en branco empregado para reunir nel poesías, máximas, pezas de música, coleccións de debuxos, fotografías ou selos.

Táboa pintada de branco ou recuberta de xeso onde se transcribían, antigamente, os edictos dos pretores, listas de xuíces e outros anuncios de carácter político e administrativo.

Libro dotado de follas fixas ou móbiles destinado á montaxe dos selos dunha colección con carácter permanente.

Mancha transversal abrancazada das uñas ocasionada por un trastorno trófico.

Opacidade abrancazada da córnea do ollo causada pola acumulación de pingas de graxa.

Praga das plantas provocada por fungos parasitos do xénero Albugo.

Cada un dos materiais bituminosos, de cor escura, líquidos ou semilíquidos a temperatura ambiente e de composición variable, que se obteñen por destilación destrutiva do carbón.

Aglutinante constituído cunha mestura de betume e alcatrán, para reunir as propiedades adhesivas e de anticarburante do alcatrán.

Líquido viscoso negro, máis denso que a auga, de cheiro naftalénico, que se obtén por destilación destrutiva do carbón.

Líquido moi viscoso, de cor negra e cheiro característico. Emprégase en medicina, na flotación de minerais e na preparación de pinturas e vernices.

Árbore do xénero Larix, da familia das pináceas, de acículas caducas, dispostas en verticilos sobre os braquiblastos.

Árbore da familia das pináceas que se caracteriza por ter de 30 a 40 acículas por roseta.

Alerce da familia das pináceas que presenta de 15 a 30 acículas por roseta.

Alerce da familia das pináceas que se caracteriza por ter as escamas das piñas viradas cara a fóra.