"Ilan" (En toda a entrada)

Executar un determinado baile.

Xirar ou facer xirar un bailarete ou unha buxaina.

Executar unha sucesión de pasos ao son dunha música.

Non estar segura unha cousa sobre a súa base.

Moverse algo dentro dun buraco debido a que non está asegurado.

Facer inclinar algo ou alguén de xeito acompasado a un lado e a outro permanecendo nun punto fixo.

Moverse oscilando a un lado e a outro. Tm v pron.

Acción de balbucir.

Forma imperfecta e vacilante de falar propia dos nenos.

icio de pronuncia que consiste nunha articulación imperfecta e titubeante das palabras.

Falar cunha pronuncia vacilante ou entrecortada.

Falar ou pronunciar dunha forma imperfecta ou vacilante, especialmente o meniño cando aprende a falar.

Construción de forma pentagonal que destaca na unión das fortificacións e que se utiliza como posto de vixilancia ou de defensa.

Recinto fortificado.

Lugar, persoa ou cousa que constitúe unha defensa ou que defende algo.

Sistema móbil que consiste nunha panca con brazos que oscilan alternativamente dun lado a outro en relación a un punto fixo de soporte.

Tipo de balanza adaptada xeralmente para determinar pesos elevados.

Dispositivo electrónico que ten dous estados de equilibrio e que é capaz de bascular dun lado a outro, alternativamente.

Dispositivo para determinar a forza producida pola carga sobre o elemento receptor cando a forza actúa sobre unha ou máis células extensométricas.

Máquina que se utiliza para levantar a ponte levadiza.

Relativo á zona oceánica que corresponde ás proximidades da támara continental, é dicir, a profundidades que oscilan entre os 200 e os 2.000 ou 3.000 m, por baixo da zona peláxica e por riba da zona abisal.

Partículas depositadas na zona batial, constituídas polos materiais máis finos que proceden dos continentes, especialmente margas, arxilas e calcarias.

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...