bisbar

bisbar

voz onomatopeica

v i

Falar en voz baixiña só para quen está moi próximo, de xeito que os demais só perciben os sons sibilantes.

Ex: Bisbaron durante toda a proxección e non me permitiron escoitar ben a película.

Sinónimos

Citas

  • Bisbaron durante toda a proxección e non me permitiron escoitar ben a película.
Conxugar
VERBO bisbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbo
bisbas
bisba
bisbamos
bisbades
bisban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbaba
bisbabas
bisbaba
bisbabamos
bisbabades
bisbaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbei
bisbaches
bisbou
bisbamos
bisbastes
bisbaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbara
bisbaras
bisbara
bisbaramos
bisbarades
bisbaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbarei
bisbarás
bisbará
bisbaremos
bisbaredes
bisbarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbaría
bisbarías
bisbaría
bisbariamos
bisbariades
bisbarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbe
bisbes
bisbe
bisbemos
bisbedes
bisben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbase
bisbases
bisbase
bisbasemos
bisbasedes
bisbasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbar
bisbares
bisbar
bisbarmos
bisbardes
bisbaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
bisba
-
-
bisbade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bisbar
bisbares
bisbar
bisbarmos
bisbardes
bisbaren
Xerundio bisbando
Participio bisbado
bisbada
bisbados
bisbadas