"IATA" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 139.
-
-
Relativo ou pertencente á cabeza.
-
-
Que é o principal ou a parte máis importante dunha cousa.
-
Aplícase a cada un dos sete pecados principais que se consideran fonte de todos os demais.
-
Cidade ou vila principal dunha rexión xeográfica ou dunha circunscrición administrativa.
-
Centro ou área dunha actividade cultural, económica e relixiosa.
-
-
-
Aplícase á letra maiúscula, ás veces, decorada artisticamente, coa que adoito comeza un capítulo. Tm s f.
-
Tipo de escritura latina clásica usada normalmente desde o s I a C ao s V d C, da que derivan as demais escrituras latinas a través de sucesivas transformacións.
-
-
Riqueza acumulada que posúe unha persoa ou unha empresa consistente en bens e, sobre todo, cartos.
-
...
-
-
-
-
Cada unha das partes principais nas que se divide un escrito para acadar unha ordenación axeitada das materias ou temas tratados.
-
Cada un dos apartados en que se divide algo.
-
-
-
Asemblea periódica dos membros dunha catedral, colexiata ou mosteiro para certas prácticas de piedade ou para adoptar acordos de interese común.
-
Reunión periódica de todos os superiores ou monxes, relixiosos ou cregos regulares dunha provincia ou de todo o mundo segundo os estatutos propios, destinada a deliberar e tomar acordos referentes ao total ou a unha parte da orde ou da congregación.
-
Corporación formada polos cóengos como consello do bispo nas catedrais que ten tamén ao seu cargo, co auxilio dos beneficiados, a celebración solemne do oficio divino.
-
-
Inflorescencia constituída por un receptáculo onde se insiren as flores.
-
capitulacións matrimoniais.
-
-
-
Relativo ou pertencente a Castela ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante de Castela.
-
Lingua románica, do subgrupo iberorrománico, orixinaria de Castela. É a lingua oficial de Arxentina, Colombia, Costa Rica, Cuba, Chile, Ecuador, España, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá,, República Dominicana, El Salvador, Uruguay e Venezuela. Comparte a oficialidade en Paraguay, Bolivia, Perú, Puerto Rico e Guinea Ecuatorial. Dentro do territorio español o castelán comparte o estatuto de lingua oficial nas comunidades autónomas de Galicia, Catalunya, València, Illes Balears, Nafarroa e Euskadi. Presenta como variedades dialectais o andaluz, o estremeño, o murciano, o canario e as variedades do castelán faladas en América.
-
Persoa que na época medieval tiña o goberno, a defensa e a xurisdición dun castelo en dominio útil e posesión inmediata, ben en nome do seu señor, no territorio dunha baronía, ou ben do soberano nos dominios reais.
-
Moeda de ouro que foi cuñada en Castela durante a Idade Media.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Eclesiástico que dirixía o coro nas catedrais e colexiatas.
-
-
Parte moi pequena dunha cousa.
-
Particula lixeira e incandescente que se desprende do lume e que se converte en cinza de forma inmediata.
-
Conxunto de fíos que se desprenden dunha tea.
-
-
-
-
Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.
-
Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.
-
Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.
-
Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.
-
Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.
-
Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.
-
Mención da intervención do notario na escritura.
-
Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.
-
-
Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.
-
...
-
-
-
Membro dun cabido dunha catedral ou dunha colexiata.
-
Crego que seguía unha regra ou canon e que vivía xeralmente en comunidade canónica.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Igrexa non episcopal que ten cabido de cóengos e na que se celebran os oficios como nas catedrais.
-
-
Aquilo que se engade a unha cousa para que estea completa.
-
Diferenza entre un número enteiro e a potencia de base 10 inmediatamente superior.
-
Arco ou ángulo que hai que engadir a un arco ou a un ángulo para conseguir un cuadrante ou un ángulo recto.
-
Sistema composto por encimas relacionados entre eles de maneira que entran en actividade secuencialmente, determinando a formación de substancias de notable importancia no proceso de inflamación.
-
-
Elemento funcional da cláusula que mantén unha relación de dependencia con respecto ao verbo e que, desde o punto de vista semántico, vén completar a información proporcionada por este.
-
Función sintáctica argumental exclusiva da oración pasiva, que desempeña o constituínte equivalente ao suxeito da oración activa correspondente.
-
Complemento xeralmente non argumental que dá conta das circunstancias en que ten lugar o evento denotado polo verbo.
-
Función sintáctica argumental que delimita ou precisa o significado expresado polo verbo.
-
Función sintáctica non sempre argumental que complementa o conxunto formado polo verbo e o obxecto directo, ou o verbo só cando non aparece na oración ningún obxecto directo.
-
-
...
-
-
-
Acción e efecto de conmutar.
-
Operación que consiste en establecer as conexións individuais entre as vías de transmisión ou os circuítos de comunicación entrantes e saíntes, co fin de establecer a comunicación desexada entre dous puntos.
-
Indulto parcial que altera a natureza do castigo a prol do reo.
-
-
Modificación da configuración dun ou de diversos circuítos eléctricos mediante o establecemento ou a supresión de determinadas conexións.
-
Conxunto de fenómenos que teñen lugar no inducido dunha máquina eléctrica, producidos pola inversión do sentido da corrente que produce unha forza electromotriz inducida, chamada tensión de reactancia, que orixina efectos prexudiciais.
-
-
Figura retórica que consiste na inversión dos termos dunha proposición noutra inmediata, de maneira que esta forma contrasta coa precedente.
-