"Font" (En toda a entrada)

1. Planta herbácea, da familia das poáceas, que presenta rizoma groso e duro e talos endurecidos e de cor verde.

2. Planta, da familia das poáceas, perenne, que presenta rizoma groso e talos cheos dun tecido zumarento e doce. O seu cultivo constitúe a fonte principal para a obtención de azucre.

3. Planta herbácea, da familia das cannáceas, con flores de cor variable, desde amarelo a vermello ou con pintas.

Talo tubular e con nós propio das plantas da familia das poáceas.

1. Obxecto alongado e cilíndrico que ten unha forma semellante á planta da cana.

2. Utensilio de pesca constituído basicamente por unha vara cun extremo do que pende un fío ou unha liña provista no outro extremo dun ou de varios anzois.

Parte do calzado alto, da media ou do calcetín, que cobre o tornecelo ou o papo da perna.

Medula dos ósos.

...

Planta herbácea da familia das poáceas pertencente ao xénero Arundo, que presenta talos grosos e circulares que poden acadar ata os 5 m de altura.

Talo groso e oco desprovisto de follas e raíz.

Tubo formado por unha porción de cana inserido no punto polo que deita auga unha fonte, para crear un chorro.

Tubo do foguete que contén a pólvora.

Canle de madeira do muíño fariñeiro pola que pasa o gran ao ollo da moa.

Calquera conduto de pedra, madeira ou metal por onde sae a auga dunha fonte.

Canle de pequenas dimensións empregada para regar.

Relativo ou pertencente á cabeza.

1. Que é o principal ou a parte máis importante dunha cousa.

2. Aplícase a cada un dos sete pecados principais que se consideran fonte de todos os demais.

3. Cidade ou vila principal dunha rexión xeográfica ou dunha circunscrición administrativa.

4. Centro ou área dunha actividade cultural, económica e relixiosa.

1. Aplícase á letra maiúscula, ás veces, decorada artisticamente, coa que adoito comeza un capítulo. Tm s f.

2. Tipo de escritura latina clásica usada normalmente desde o s I a C ao s V d C, da que derivan as demais escrituras latinas a través de sucesivas transformacións.

Riqueza acumulada que posúe unha persoa ou unha empresa consistente en bens e, sobre todo, cartos.

...

Relativo ou pertencente ao carst.

Relevo propio das rexións de macizos calcarios. As formas superficiais son a garganta, a dolina, o lapiaz, o poljé, a uvala e as formas subterráneas: sima, caverna, cova, resurxencia, exsurxencia e a fonte vauclusiana.

1. Fonte pública cun ou máis canos por onde sae a auga a chorro.

2. Chorro de auga que sae do chan ou dunha fonte en sentido vertical.

1. Construción que usan os vendedores nas feiras.

2. Casa pequena e pobre.